Η εξόρυξη θα πραγματοποιηθεί στην υποθαλάσσια ζώνη, έκτασης 1.600 εκταρίων (16 τετραγωνικών χιλιομέτρων) κατά μήκος της τουρκικής

14 Νοεμβρίου 2017

οι αντιδράσεις της Τουρκίας για τις προσπάθειες εξόρυξης πετρελαίου στα κυπριακά θαλάσσια οικόπεδα βρίσκονται στο απόγειό τους, η Άγκυρα ξεκινά μια νέα εξορυκτική διαδικασία, 10 μίλια ανατολικά της Λέσβου.
Πρόκειται για την υλοποίηση ενός προγράμματος εξόρυξης σιδήρου από την υποθαλάσσια περιοχή μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα. Το πρόγραμμα εγκρίθηκε και δημοσιοποιήθηκε από την αρμόδια προς διεύθυνση περιβάλλοντος της Νομαρχίας του Μπαλίκεσιρ.
Η εξόρυξη θα πραγματοποιηθεί στην υποθαλάσσια ζώνη, έκτασης 1.600 εκταρίων (16 τετραγωνικών χιλιομέτρων) κατά μήκος της τουρκικής ακτογραμμής, παράλληλα σχεδόν της ανατολικής Λέσβου, από το ύψος της πόλης της Μυτιλήνης έως την περιοχή των Μυστεγνών. Η απόσταση των ελληνικών ακτών από την περιοχή αυτή είναι περί τα 10 ναυτικά μίλια.

Η εταιρεία η οποία αδειοδοτήθηκε να πραγματοποιήσει την εξόρυξη είναι η Orhan Kandemir Densan Madencilik. Σύμφωνα με την άδεια, θα πραγματοποιήσει γενική εκσκαφή σε βάθος έως 22 μέτρων από την επιφάνεια του βυθού, σε απόσταση 620 έως 1.350 μέτρων από την τουρκική ακτογραμμή.

Ημερησίως θα γίνεται επεξεργασία 300 τόνων του αμμώδους υπεδάφους (90.000 τόνοι το χρόνο). Η μελέτη υποστηρίζει ότι το τμήμα του υπεδάφους που αδειοδοτήθηκε να ανασκαφεί, κρύβει μεγάλες ποσότητες σιδήρου.

Πάντως, η απόφαση δεν άρεσε σε όλους στην Τουρκία, καθώς οι ακτές της Μικράς Ασίας αποτελούν προορισμούς για εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Κατά του προγράμματος έχουν ταχθεί σειρά φορέων από το Αϊβαλί, καταγγέλλοντας ότι δημιουργεί σοβαρούς περιβαλλοντικούς κινδύνους τόσο για το θαλάσσιο περιβάλλον την περιοχής όσο και της ακτής και των αρχαιοτήτων μιας και προστατεύεται και από τον αρχαιολογικό νόμο και έχει κηρυχθεί ζώνη προστασίας Α (δηλαδή πρώτης προτεραιότητας) από το τουρκικό υπουργείο πολιτισμού.

Ο δήμαρχος της πόλης, Rahmi Gencer, ζήτησε με επιστολή του ενημέρωση για την άδεια η οποία εκδόθηκε και η υλοποίηση της οποίας, όπως υποστηρίζεται, μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές σε ένα κλειστό οικοσύστημα όπως αυτό των στενών μεταξύ της Λέσβου και των μικρασιατικών παραλίων.

.