Η ανεξάρτητη δημοσιογραφία ενοχλεί όταν είναι πατριωτική, και η 4 σφαίρες για τον Στέφανο Χίο

27 Ιουλίου 2020

Εέδρα είχαν στήσει δύο άγνωστοι κουκουλοφόροι στον δημοσιογράφο και εκδότη Στέφανο Χίο έξω από το σπίτι του στα Βριλήσια. Λίγο μετά τις τρεις τα ξημερώματα, ενώ επέστρεφε στο σπίτι του, ο Στέφανος Χίος δέχθηκε δύο σφαίρες στο λαιμό και τα πλευρά, ενώ δύο ακόμη βολίδες καρφώθηκαν στο αυτοκίνητό του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο άνδρες που φορούσαν κουκούλες είχαν στήσει ενέδρα έξω από το σπίτι του δημοσιογράφου στα Βριλήσσια και μόλις ο Στέφανος Χίος εμφανίστηκε, ένας από τους δράστες τον πλησίασε ενώ το θύμα ήταν ακόμα μέσα στο αυτοκίνητό του και τον πυροβόλησε δύο φορές σχεδόν εξ επαφής από το παράθυρο του οδηγού.

O δημοσιογράφος αντέδρασε άμεσα, ανοίγοντας με δύναμη την πόρτα του αυτοκινήτου του, με αποτέλεσμα να χτυπήσει τον επίδοξο δολοφόνο του και να μπλοκάρει το όπλο του. Μάλιστα, άρχισε να φωνάζει- τις φωνές άκουσε και η σύζυγός του που έσπευσε να δει τι συνέβαινε.

Στη συνέχεια, ο δημοσιογράφος εμφανίστηκε αιμόφυρτος στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο και από έκει, με δεδομένο ότι το νοσοκομείο δεν εφημέρευε διακομίσθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο ΚΑΤ όπου παραμένει για νοσηλεία. Ο Στέφανος Χίος νοσηλεύεται σε καταστολή με την κατάστασή του να χαρακτηρίζεται ως ελεγχόμενη.

Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η μία σφαίρα τον πέτυχε στο λαιμό περνώντας ξυστά από την καρωτίδα, ενώ η δεύτερη πέρασε πάνω από το αριστερό στήθος λίγα εκατοστά μακριά από την καρδιά και αυτό που έσωσε τον δημοσιογράφο είναι το γεγονός ότι το όπλο του δράστη μπλόκαρε πριν αδειάσει και τις υπόλοιπες σφαίρες πάνω του.

Ο δράστης κατάφερε να διαφύγει με τη βοήθεια συνεργού του, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες.

Αυτήν την ώρα, η περιοχή έχει αποκλειστεί από αστυνομικές δυνάμεις που έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη του δράστη/δραστών αυτής της εγκληματικής ενέργειας.

Γι’ αυτήν την επίθεση έχουν βαρύτατες πολιτικές (και όχι μόνο) ευθύνες ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ Αντιστράτηγος Μιχάλης Καραμαλάκης και ο πολιτικός προϊστάμενός του υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης που αρνούνται όλο αυτόν τον καιρό τα αιτήματα για παροχή αστυνομικής προστασίας στην ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΕΠΕ και στον ίδιο τον Στέφανο Χίο παρ’ όλες τις ευθείες απειλές που έχουν δεχτεί για τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματά τους. 

 

 

«ΖΥΓΟΝ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΑΣ ΕΧΩΣΙ»

Η διάβρωση της ελλαδικής κοινωνίας, κάτι που συνεχίζεται με εκθετικό ρυθμό τα τελευταία χρόνια, δεν μας είναι αρεστή, κάνουμε ότι δεν τη βλέπουμε, το σύνδρομο της στρουθοκαμήλου έχει καταντήσει σήμα κατατεθέν της χώρας μας, με χαρακτηριστικό και τυπικό παράδειγμα την προσπάθεια των κατεστημένων τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης να εξαφανίσουν, κατά την καθημερινή παρουσίαση των εφημερίδων στα κανάλια τους, το

ΜΑΚΕΛΕΙΟ, ένα κατ’ εξοχήν αποκαλυπτικό έντυπο της εκτεταμένης και πολλαπλά διαπλεκόμενης διαφθοράς που μαστίζει την κοινωνία μας, και να απαξιώσουν έτσι στον εσμό των τηλεθεατών τους  την ύπαρξή του, στον χώρο του Τύπου.

Παρά τις προσπάθειές τους όμως, το λαϊκό ένστικτο έχει αγκαλιάσει την εν λόγω εφημερίδα, τρίβοντας πολλές φορές τα μάτια του με τα όσα κατά τρόπο άμεσο και προκλητικό καταγγέλλει.  Το «μα είναι δυνατόν όλα αυτά να είναι αλήθεια;» έρχεται πολλές φορές στο νου μας, όταν διαβάζουμε τα σημεία και τέρατα που αποκαλύπτει. Κανείς μας δεν επιθυμεί να πέφτει θύμα συκοφαντιών και ψευδών ειδήσεων, όμως σε περίπτωση που έτσι ήταν τα πράγματα, θα περίμενε κανείς σε ένα ευνομούμενο κράτος να υπάρχουν αυστηρές διατάξεις περί Τύπου και δυνατότητα άμεσης αυτεπάγγελτης παρέμβασης της Δικαιοσύνης για προάσπιση της αλήθειας. Υποθέτω ότι τέτοια νομοθεσία υπάρχει, και το ότι μέχρι τώρα το ΜΑΚΕΛΕΙΟ δεν έχει υποστεί καμία άμεση δίωξη με άμεσες επιπτώσεις στην απρόσκοπτη κυκλοφορία του, δημιουργεί την αίσθηση στην κοινή γνώμη ότι πίσω από τους ενδεχομένως υπερβολικούς και ουρανομήκεις καπνούς των πηχυαίων τίτλων του να σιγοκαίει η φωτιά της πικρής αλήθειας μιας μείζονος κοινωνικής και εθνικής εκφυλιστικής σήψης και παρακμής.

Η σημερινή (27/7/2020) απόπειρα δολοφονίας του εμβληματικού δημοσιογράφου της, Στέφανου Χίου, έρχεται να ενισχύσει την αντίληψη ότι πράγματι «κάτι είναι (πολύ) σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Ότι για να αποκρυβεί η αλήθεια των αποκαλύψεων ο μόνος τρόπος είναι οι σφαίρες των δολοφόνων ενάντια στην βιολογική ύπαρξη όσων ακόμη τολμούν να την αποκαλύπτουν. Όσων ακόμη τολμούν να θέλουν να είναι και να εκφράζονται ελεύθερα. Αυτών των ολίγων που για το σθένος και το απαράμιλλο θάρρος τους προκαλούν τον θαυμασμό και τον σεβασμό μας. Όλοι οι άλλοι, οι παρακεντέδες, οι παρατρεχάμενοι, και οι παρασιτούντες τσανακογλύφτες της κάθε εξουσίας, χθόνιας ή υποχθόνιας, όλοι «όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι. Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»

Χρίστος  Γούδης

.