Tράμπ ή Μπάϊντεν; ”Ελέφαντας” ή ”γάϊδαρος”;

10 Ιουλίου 2020

Ο χρόνος κυλά, με τον κορωνα-ιό να έχει ιδιαίτερη προτίμηση στις ΗΠΑ. Μας είπαν, το καλοκαίρι με την ζέστη, θα υποχωρήσει αισθητά. Αλλά αποδεικνύεται ότι στον κορωνα-ιό αρέσουν τα θερμά κλίματα και η ραγδαία αύξηση κρουσμάτων π.χ. στην ζεστή Φλόριδα, το πιστοποιεί, δημιουργώντας πονοκέφαλο στους ”ειδικούς”. Φαίνεται ότι ο ιός διασκεδάζει με όσα ευτράπελα συμβαίνουν στην χώρα, αφού, χάρη σε αυτόν, το ωραίο κάλυμμα σκίστηκε και φάνηκε η γύμνια και η ανικανότητα της υπερδύναμης.

Δεν μας έφτανε ο κορωνα-ιός που ”θερίζει” καλοκαιριάτικα, μας προέκυψε και το ζήτημα του πατροπαράδοτου ρατσισμού και της πατροπαράδοτης αστυνομικής βίας. Τα ”ανακαλύψαμε” ξαφνικά τώρα, αφού τόσα χρόνια, με τόσα πολλά περιστατικά, κοιτάζαμε αλλού, ως ”καλοπερασάκηδες”.

Η πανδημία, μας έτυχε σε μιά εποχή που η χώρα κυβερνάται από έναν εγωμανή ακροδεξιό, που κινείται μεταξύ γραφικότητας και ανικανότητας. Τον οποίον φιλοδοξεί να διαδεχτεί ένα ”λείψανο” από το παρελθόν, που δεν είναι ακροδεξιός. Κοινό χαραχτηριστικό και των δύο, όπoιος και να ορκιστεί πρόεδρος 20 Ιανουαρίου 2021, ότι θα είναι ”γεροξεκούτης”, δηλ. 74 χρονών και άνω. Δείγμα, ότι η Αμερική γέρασε. Στην χώρα των 330 εκ. κατοίκων, καταντήσαμε να έχουμε να επιλέξουμε τον έναν από τους δύο ”γεροξεκούτηδες”.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, φαινόταν από την αρχή ότι είναι ”κρυφορατσιστής”, με ακροδεξιές, απολυταρχικές πεποιθήσεις και πιστεύω. Υπέρμαχος του εθνικισμού, λάτρης του εαυτού του και του προσωπικού του συμφέροντος. Στήριξε την πολτική του ύπαρξη στην διαίρεση και στο μίσος. Και σε ότι αφορά την αντιμετώπιση του κορωνα-ιού, αποδείχτηκε, όχι μόνο άχρηστος και ανίκανος ”παραμυθάς”, αλλά και επιζήμιος γιά την χώρα. Θα μείνει στην ιστορία ως ο ακροδεξιός πρόεδρος διχόνοιας – διαίρεσης και γιά την προτροπή του να αντιμετωπίζουμε τον κορωνα-ιό, πίνοντας… χλωρίνη.

Ο Τζο Μπάϊντεν, γηρασμένος και εξαφανισμένος, εμφανίστηκε τώρα, πάλι, ως ”παλιάς κοπής” επαγγελματίας πολιτικός, γιά να μας πει τα ”χαζά” του. Δηλαδή, ουσιαστικά, τίποτα. Τον ”περιφέρουν” ΜΜΕ αν και είναι ”πολιτικό πτώμα”, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι ”ζωντανός” και η… ελπίδα μας γιά το μέλλον.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, είπε θα κάνει την Αμερική μεγάλη, αλλά την απομόνωσε και την έκανε περίγελο σε παγκόσμιο επίπεδο. Είπε θα ”καθαρίσει” την Ουάσιγκτον από τον ”βούρκο”, αλλά τελικά, ταυτίστηκε μαζί του.

Σε εποχή πανδημίας, που ο κόσμος υποφέρει οικονομικά, με τις επιχειρήσεις να υπολειτουργούν, την ανεργία σε υψηλά ποσοστά κλπ, ενώ η τιμή του πετρέλαιου είναι πολύ χαμηλή, η τιμή της βενζίνας για αυτοκίνητα, αυξήθηκε στα 2+ δολάρια το γαλόνι. Οι τιμές στις ”υπεραγορές τροφίμων” αυξήθηκαν, επίσης. Αλλά ούτε κουβέντα ή παρέμβαση από τον πρόεδρο. Ούτε κουβέντα και από τον Μπάϊντεν. Φαίνεται θα έχουν αυτοί, η οικογένειά τους και οι φίλοι τους μετοχές στις συναφείς επιχειρήσεις. Και γιά όσους ζούμε στις ΗΠΑ, η πραγματική οικονομία αποτυπώνεται στα βασικά αγαθά καθημερινής χρήσης, όχι στο Χρηματιστήριο (του ”τζόγου”).

Κοινό χαραχτηριστικό και των δύο, η ταύτισή τους με το χρήμα, με το σάπιο κατεστημένο, με τους πλούσιους και η προκλητική αδιαφορία τους γιά τις ανάγκες της πολύ μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Ο ένας -Τραμπ- Ρεπουμπλικάνος (με σήμα τον ”ελέφαντα”), ο άλλος -Μπάϊντεν- Δημοκρατικός (με σήμα τον ”γάϊδαρο”).

Στις προεδρικές εκλογές Νοεμβρίου 2016, ο Τραμπ έλαβε 62.984.828 ψήφους (ποσοστό 46.1%) και η Κλίντον 65.853.514 ψήφους (ποσοστό 48.2%). Πρόεδρος όμως επιλέγηκε από το ”σώμα εκλεκτόρων” ο Τραμπ. Αυτό θα πει… δημοκρατία αλα ΗΠΑ, όπου η ψήφος του πολίτη… ”μετράει”. Ουσιαστικά δηλαδή, ψηφίζοντας, δεν εκλέγουμε πρόεδρο, αλλά εκλέκτορες που επιλέγουν τον πρόεδρο.

Και ποιοί ψηφίζουν στις ΗΠΑ;;; Στην μεγάλη πλειοψηφία, ηλικιωμένοι. Που τώρα, τους ”εκφράζουν” δύο υποψήφιοι, ηλικιωμένοι.

Στις 3 Νοεμβρίου ’20, ένα ποσοστό κοντά στο 30% του σύνολου των πολιτών κάθε ηλικίας (τόσοι ψηφίζουν) θα έχει να επιλέξει μεταξύ δύο ”γεροξεκούτηδων”, που παραπέμπουν στο παρελθόν. Με νοοτροπία δεκαετιών ’80 και ’90, τότε που και οι δύο ήταν σχεδόν μεσήλικες και ενεργοί, αλλά ουδεμία σχέση έχουν με το σήμερα, ούτε έχουν οράματα γιά το αύριο. Ανήκουν στο χτες. Τώρα και οι δύο, με δυσκολία περπατούν. Και βιολογικά, η κρίση, η μνήμη, η σκέψη, η ενέργεια κλπ, έχουν αποδυναμωθεί. Οι δύο γηρασμένοι υποψήφιοι στην γηρασμένη Αμερική, μας πιστοποιούν ότι η χώρα δεν έχει μέλλον κι ευρίσκεται στην αρχή της παρακμής της.

‘Εχουμε και την γηρασμένη… Γερουσία. Οι ”ισόβιοι”, στην πλειοψηφία τους, με δυσκολία, επίσης, περπατούν. Και όταν καθίσουν, τους παίρνει ο ύπνος. Αρκετοί οι γραφικοί γερουσιαστές. Με πρώτον τον ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Φλόριδας Ρικ Σκότ, γνωστός και ως ”μωρός” (moron), που βρήκε την αιτία των διαδηλώσεων κατά του ρατσισμού κι έκανε την ”ιστορική δήλωση” ότι ”τις υποκίνησε ο Μαδούρο” (Βενεζουέλας) στο Μαϊάμι. Δεν μας είπε, στις άλλες Πολιτείες των ΗΠΑ, ποιός ”Μαδούρο” τις υποκίνησε.

Oμογένεια, Ελλάδα, Κύπρος και υποψήφιοι
Δεν υπάρχει πιό απολαυστικό, διασκεδαστικό πράγμα, από το να διαβάζει ή να ακούει κανείς τις ”βαθυστόχαστες αναλύσεις” των ”έγκριτων” (ΜΜΕ και γραφικών πολιτικών) Ελλάδας γιά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Με ύφος πολυσπούδαστου παντογνώστη, τα προσωπικά τους πιστεύω, μαζί με τις φαντασιώσεις τους, παρουσιάζονται ως ”έγκριτες αναλύσεις-εκτιμήσεις”.

Και όσοι ζούμε γιά δεκαετίες στις ΗΠΑ και τα διαβάζουμε ή τα ακούμε, αναρωτιόμαστε, ως… ”τούβλα” άχρηστα, ”σε ποιά χώρα ζούμε”. Αλλά απολαμβάνουμε τα σχετικά γιά την …”καθοριστική ψήφο” των Ελληνοαμερικανών. Ευτυχώς δεν το παρατραβούν γιά να πουν ότι η ψήφος αυτή καθορίζει και τις… εκλογές στις ΗΠΑ ή εκλέγει πρόεδρο. Αν το έκαναν και αυτό, θα μας έφερναν στην πολύ δύσκολη θέση να ζητήσουμε να καθιερωθεί και βραβείο… ”πούλιτζερ ηλιθιότητας”.

Eπειδή η ασοβαρότητα των άσχετων πρέπει να έχει και όρια, ας δούμε μερικά γεγονότα, με αριθμούς:
Από το σύνολο των -κοντά- 129 εκατομ. που ψήφισαν γιά πρόεδρο (και νομοθετικά σώματα, κυβερνήτες κλπ), τον Νοέμβριο 2016, οι ελληνικής καταγωγής πολίτες των ΗΠΑ, που ψήφισαν, αντιπροσωπεύουν ποσοστό περίπου 0,003% (μηδέν, κόμμα, μηδέν, μηδέν, τρία στα εκατό), του σύνολου των ψηφοφόρων (όσων ψήφισαν). Μιλάμε γιά… τεράστια δύναμη, που είναι… ”υπολογίσιμη” και… ”καθοριστική των εκλογών”.

Πως ψήφισαν;;; Μα φυσικά σε ποσοστό 55-60% ψήφισαν Ρεπουμπλικάνους, αφού η πλειοψηφία των ελληνικής καταγωγής στις ΗΠΑ, είναι Ρεπουμπλικάνοι. Τα ”χαζά” περί ”πλειοψηφίας Δημοκρατικών”, είναι μόνο γιά άσχετους, αφελείς ή γι’ αυτούς που νομίζουν ότι Ελληνισμός Αμερικής είναι η Νέα Υόρκη και το Σικάγο.

Πριν τις εκλογές, εμφανίζονται και οι… ”κομματάρχες” Ελληνοαμερικανοί, που ψάχνουν γιά θύματα. Ζητούν χρήμα γιά τους εκλεκτούς τους υποψήφιους πρόεδρους, ευελπιστώντας σε κάποιο προσωπικό όφελος αν εκλεγεί ο ”δικός” τους. Αυτός που διαπρέπει διαχρονικά σε αυτόν τον τομέα, είναι ο ”φάδερ ‘Αλεξ” (Καρλούτσος). Τώρα ”οργιάζει” υπέρ του Μπάϊντεν. ‘Ασχετα αν παραβιάζει την νομοθεσία που απαγορεύει σε Εκκλησίες να παρεμβαίνουν στις εκλογές, υπέρ υποψήφιων. Και στην περίπτωση π. Καρλούτσου, δεν ισχύει η θεωρία ”ενεργεί ως άτομο, ως πολίτης”.

Φυσικά, υπάρχουν και ”κομματάρχες” που ενεργούν γιά τον Τραμπ. Και γιά να μην βιαστείτε σε συμπεράσματα, αυτοί οι ”κομματάρχες” δεν προωθούν τα ελληνικά συμφέροντα, τα ελληνικά (ή κυπριακά) θέματα. Αλλά μόνο τα προσωπικά τους συμφέροντα και τίποτα άλλο.

Εξυπακούεται ότι παραμονές εκλογών, όπως συνηθίζεται, θα υπάρξει και κάποια δήλωση υποψήφιου ”υπέρ των ελληνικών θέσεων”, που στην Ομογένεια και στην Ελλάδα θα παρουσιαστεί από τα παραπληροφορούντα ΜΜΕ, ως ”σημαντική παρέμβαση υπέρ των ελληνικών θέσεων”. Στην Ομογένεια την εκλαμβάνουμε ως αυτό που είναι, δηλ. ως αστείο, αλλά στην Ελλάδα την λαμβάνουν υπόψην στα σοβαρά.

Στις τελευταίες 3 προεδρικές εκλογές, οι δηλώσεις-παρεμβάσεις υποψήφιων, ήταν γιά την… ”επαναλειτουργία θεολογικής Σχολής Χάλκης” και υπέρ του Πατριαρχείου. Γιά τουρκική προκλητικότητα, Κύπρο κλπ, ούτε κουβέντα. Η θεολογική Σχολή Χάλκης, μας ”καίει” μόνιμα από 2004.

Εφέτος, λογικά, θα γίνει υποκριτική ”δήλωση” γιά… αγία Σοφία. Γιά να γελά ο Ερντογάν και να μας πει ”βολευτείτε με την αγιά Σοφιά της ΑΕΚάρας στην Νέα Φιλαδέλφεια”.

Μην ξεχνάμε τι έγινε τον Νοέμβριο 1976, όταν με την εκλογή του Τζίμι Κάρτερ, βαρούσαν χαρμόσυνα οι καμπάνες στην Κύπρο. Είχαν πειστεί ότι επί προεδρίας του, θα έφευγαν τα τουρκικά στρατεύματα. Οι Τούρκοι δεν έφυγαν, αλλά εμείς, διαχρονικά, παραμένουμε… ”φευγάτοι”.

Τα επιτελεία των υποψήφιων πρόεδρων ΗΠΑ, φυσικά και γνωρίζουν ότι η ψήφος των Ελληνοαμερικανών είναι ασήμαντη και αμελητέα. ‘Οταν η ”οργανωμενη Ομογένεια” είναι ”ψόφια”, διαλυμένη από την Αρχιεπισκοπή και την (κυβερνητική) Ελλάδα, είναι φυσικό να μας θεωρούν… ”ανύπαρκτους”. Γι’ αυτό και κάθε ενασχόληση μαζί μας, έχει στόχο μόνο το χρήμα.

‘Οταν αγνοούμε την ωμή πραγματικότητα, δηλ. πως λειτουργούν οι ΗΠΑ, πάντα καταλήγουμε να ζούμε στον φανταστικό κόσμο μας. Δεν έχει σημασία γιά τα ελληνικά θέματα, αν εκλεγεί ο Μπάϊντεν ή αν επανεκλεγεί ο Τραμπ. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι υπεράνω όλων. Αυτά καθορίζουν και την εξωτερική πολιτική, που έχει βάθος δεκαετίας.

‘Οταν πρωθυπουργοί της Ελλάδας, είναι πρόθυμοι να δώσουν ”γη και ύδωρ”, είναι φυσικό η αμερικάνικη κυβέρνηση, να μας θεωρεί δουλοπρεπείς και ”δεδομένους”. Η διαχρονική δυστυχία της Ελλάδας, είναι η έλλειψη στρατηγικής, η ανυπαρξία ”εθνικής εξωτερικής πολιτικής”. Η κάθε κυβέρνησή της, αυτοσχεδιάζει. Και τα θλιβερά αποτελέσματα, όλοι μας τα γνωρίζουμε.

Ενδεικτικά δύο γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος…
Η επίσκεψη Aλ. Τσίπρα στον Λευκό Οίκο, Οκτώβριο 2017. Είχε προηγηθεί η δήλωση του τότε υπουργού ‘Αμυνας Π. Καμμένου, γιά παραχώρηση Καρπάθου, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως βάση των ΗΠΑ. Μπορεί ο Π. Καμμένος να την ”παραχωρούσε”, αφού την… κληρονόμησε από τον πατέρα του, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν καλύτερα από τους κυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τις Συνθήκες γιά το καθεστώς Δωδεκανήσων και δεν ασχολήθηκαν, γιά να μην έχουν διαμάχες-κόντρες με την Τουρκία.

Ο πρόεδρος Τραμπ όμως, φρόντισε στην συνέντευξη Τύπου στον κήπο Λευκού Οίκου, που μεταδόθηκε παναμερικάνικα, ”ζωντανά” τηλεοπτικά, να πει στους Αμερικανούς ”να, εδώ έχω τον πρωθυπουργό που με υποτιμούσε, απαξιωτικά, προεκλογικά, αποκαλώντας με και διάβολο. Αλλά επειδή εγώ ενδιαφέρομαι γιά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, φρόντισα να έρθει με συμβόλαια δισεκατομμύριων, για αναβάθμιση των F-16 και των P-3 Orion”. Οι ΗΠΑ πήραν τα συμβόλαια, πήραν και την ”Συμφωνία Πρεσπών” και η Ελλάδα, ο Τσίπρας, τις αναμνηστικές φωτογραφίες (όπως συνηθίζεται).

Η επίσκεψη Κυρ. Μητσοτάκη, εφέτος, Ιανουάριο. Τον χρησιμοποίησε ο Τραμπ ως…”γλάστρα” μέσα στον Λευκό Οίκο, στις δηλώσεις του σε δημοσιογράφους, γιά θέματα επικαιρότητας αμερικάνικου -μόνο- ενδιαφέροντος. ‘Οφελος γιά Ελλάδα, εκτός από τις αναμνηστικές φωτογραφίες; Πρακτικό όφελος κανένα. Μόνο ”δηλώσεις” αξιωματούχων και Πάϊαττ, ο οποίος μας δουλεύει συστηματικά. ‘Οφελος γιά ΗΠΑ; Ναι, γιά λογαριασμό του ”φίλου” Ερντογάν. ”Βρείτε τα με Τουρκία, κάνετε παραχωρήσεις, δώστε και κανένα νησί. Μοιραστείτε αέριο και πετρέλαιο”. Υπάρχει και η (αδελφή) Ντόρα γιά να μας θυμίζει τι συμφωνήθηκε στην Ουάσιγκτον. Με τις δηλώσεις της, γιά ”υποχωρήσεις-παραχωρήσεις” στην Τουρκία.

Είναι πάγια τακτική στην Ουάσιγκτον: Ηγέτης άλλης χώρας ΔΕΝ μπαίνει στον Λευκό Οίκο, αν οι ΗΠΑ (ή ο πρόεδρος) δεν έχουν όφελος.

Και π.χ. τον Οκτώβριο, όταν στις ΗΠΑ θα γίνεται ”προεκλογικός χαμός”, το Καστελόριζο, γιά παράδειγμα, θα είναι ”μακριά”, όπως ήταν παλαιότερα και η Κύπρος. Υπάρχει και ο δυνατός αέρας που παρασύρει π.χ. ”σημαίες”. Γιά ”να τα βρούμε”, γιά να ”δώσουμε” ώστε να έχουμε ”ησυχία”, πρέπει να προϋπάρξει και η αιτία. ‘Οπως ένα μικρομέτριο ”θερμό επεισόδιο”.

Σημ: Είμασε και άτυχοι. ‘Ολες οι μεγάλες επενδύσεις από ΗΠΑ, που προορίζονταν γιά την Ελλάδα, όπως ”διαβεβαίωναν” ψεύτες, πολιτικοί απατεώνες ‘Ελληνες υπουργοί την τελευταία δεκαετία, ναι μεν φορτώθηκαν σε καράβια στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, αλλά δυστυχώς, όλα βούλιαξαν στον Ατλαντικό, εξαιτίας σφοδρής καταιγίδας.

Ποιός θα είναι ο νικητής των -τοξικών και διαιρετικών- προεδρικών εκλογών στις 3 Νοεμβρίου;;; Εξαρτάται από την ψήφο -και βασικά την προσέλευση στις κάλπες- των πολιτών ηλικιών μεταξύ 18 και 35. Γ. Λυκ. – kalami.us

.