'Ιστορικά'

ή 300 βουλευτές των Ελλήνων έχουν όραμα του Ίων Δραγούμης!!!!!!!!!

19 Φεβρουαρίου 2017

.

γράφει  Νίκος Βάνης.

..Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος».

Ο ”ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ” ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Επειδή όμως το όπλο μας πρέπει να είναι η γνώση ενάντια σε όλους όσοι θέλουν να επιβληθούν, ή να μας επιβάλλουν την άποψή τους, θα τους προτείναμε να διαβάσουν το έργο του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπαναστασίου, με τον τίτλο ”ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ”.

Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου διακρίθηκε για τις ριζοσπαστικές του ιδέες, ενώ ως το τέλος του βίου του ήταν προσηλωμένος στις δημοκρατικές ιδέες. Μην ξεχνάμε πως ονομάσθηκε και ΄΄ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.” Συνέχεια »

Πολιτικά, Ιστορικά |

ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

16 Ιανουαρίου 2017

Συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού των Σκοπίων Λιούμπκο Γκεοργκέφσκι  στον Μιλένκο Νεντελκόφσκι του Σκοπιανού Kanal5, στην οποία συζητείται η Ελληνικότητα της Αρχ. Μακεδονίας.

Ο Γκεοργκέφσκι διαλύει τις ανιστόρητες ανοησίες των Σκοπιανών. Παρατηρείστε προσεκτικά την στάση του Σκοπιανού Δημοσιογράφου και τα εντελώς ανόητα επιχειρήματα που προβάλει.

ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ: ..εάν αποδείξουμε ότι οι αρχ. Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, τότε αυτόματα ισχυριζόμαστε ότι εμείς είμαστε αυτοί οι αρχαίοι Μακεδόνες.

Πρώτα από όλα, ακόμα και αν ίσχυε ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, δεν σημαίνει ότι είναι οι σημερινοί Σκοπιανοί (απόγονοι τους), γιατί η ιστορία της περιόδου γνωρίζει μόνο 3 πολιτισμούς σε αυτήν την περιοχή των Βαλκανίων.τους Έλληνες, τους Ιλλυριούς και τους Θράκες. Συνέχεια »

Πολιτικά, Ιστορικά |

ΕΟΚΑ Β΄(1971-1974): Όλη η αλήθεια

14 Ιανουαρίου 2017

Σχέσεις Μακαρίου- Γρίβα-Ελλάδας-Παπαδόπουλου-ΙωαννίδηΟι σχέσεις Γρίβα-Μακαρίου δεν ήσαν ποτέ αρμονικές αφού ο Στρατηγός πολλές φορές στο παρελθόν κατηγόρησε τον Μακάριο ως επίορκο, αδίστακτο και εξουσιομανή. Ο Γρίβας ήταν πάντοτε λάτρης της ιδέας της Ένωσης, ο Μακάριος όμως όχι (βλ. Nightmare in Athens, Μαργαρίτα Παπανδρέου). Η ρήξις των σχέσεων τους είχει σημειωθεί ήδη από τον καιρό της ΕΟΚΑ, της εγκατάλειψης της Ένωσης υπέρ της Ανεξαρτησίας, τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, η δημιουργία αυλής και παρακράτους, της απόπειρας αλλαγής του συντάγματος, της Τουρκανταρσίας, της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας εναντίον του Γρίβα (Πτώση του Comett), των Γεγονότων της Κοφίνου, την απομάκρυνση της Μεραρχίας και του Στρατηγού όπως βεβαίως και η «λυκοφιλία» Μακαρίου και Γ.Παπαδόπουλου. Όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις είχαν αγανακτίσει με τα καμώματα του, τα οποία έθεταν σε κίνδυνο τόσο την Ελλάδα όσο και την Κύπρο. Ο Μακάριος είχε κτίσει δίπλα του ένα σκοτεινό περίγυρο, ένα απίστευτο παρακράτος όπου όλο το δημόσιο και εκκλησιαστικό χρήμα πήγαιναν σε μια και μόνη συγκεκριμένη κατεύθυνση, την προστασία και τη διατήρηση της εξουσίας του και μέσω διάφορων παρακρατικών και Συνέχεια »

Ιστορικά |

Ο Μακεδονομάχος ιατρός Ιωάννης Αργυρόπουλος (1852-1920) Βογατσικό Καστοριάς

7 Ιανουαρίου 2017

Ο βίος και η εθνική δράση του ιατρού Ιωάννη Αργυρόπουλου αποτελούν μια από τις ελάχιστα γνωστές πτυχές του Μακεδονικού Αγώνα και καταλαμβάνουν ελάχιστες γραμμές στις σελίδες των βιβλίων ιστορίας της περιόδου αυτής. Εξάλλου ο αγώνας απαιτούσε ανωνυμία και ανιδιοτελή θυσία για την επιτυχία του και αυτά συνέβαλαν να παραμείνουν στην αφάνεια οι ήρωες πρωταγωνιστές του και η δράση τους.
Η παρούσα εισήγηση στηρίζεται σε ένα ανέκδοτο κείμενο του φαρμακοποιού Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου, γιου του Ιωάννη Αργυρόπουλου, σε μια προσπάθειά του να καταγράψει τον βίο και την εθνική δράση του πατέρα του μέσα από τις διηγήσεις που είχε ακούσει και όσα θυμόταν από το ημερολόγιο του πατέρα του. Όπως συνάγεται και από μαρτυρίες άλλων μελών της οικογένειας, ο Ιωάννης Αργυρόπουλος είχε καταγράψει σε ένα ημερολόγιο πολλά από τα γεγονότα της ζωής του. Το ημερολόγιο όμως αυτό κάηκε μέσα στο σπίτι του γιου του Χαρίλαου κατά τη διάρκεια του ολοκαυτώματος της Κλεισούρας από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής στις 5 Απριλίου 1944.
Η σύνταξη του κειμένου της βιογραφίας του πατέρα του ολοκληρώθηκε από τον Κωνσταντίνο Αργυρόπουλο πιθανόν το έτος 1971. Ο ίδιος παρακαλούσε επίμονα, όπως γράφει, τον πατέρα του κατά το τελευταίο έτος της ζωής του να γράψει τα απομνημονεύματά του, δυστυχῶς ὅμως τὸν ἐπρόλαβεν ὁ θάνατος. Αν και δεν προχώρησε ποτέ στην τυπογραφική έκδοση της εξιστόρησης αυτής, φρόντισε εντούτοις για την ευρύτερη διάδοση της στον κύκλο των συγγενών τους υπό τη μορφή αντιγράφων.Αποτελείται από 55 δακτυλογραφημένες σελίδες, εκ των οποίων η πρώτη φέρει τον τίτλο Συνέχεια »

Ιστορικά |

Έχει το χρηματιστηριακό κεφάλαιο εθνικότητα; γράφει ό Νίκος Βάνη

6 Ιανουαρίου 2017

Rothschild – Σίνας – Wodianer  Επιχειρώντας να δώσω μια πρώτη και γενική απάντηση θα πω ναι, τα κεφάλαια των κρατών-πιστωτών σίγουρα έχουν, αφού στο κάτω κάτω μιλάμε για εξαγωγές βρεταννικών,
γαλλικών, γερμανικών κεφαλαίων. Προκειμένου για τις οφειλέτριες χώρες δεν είναι τόσο σαφή τα πράγματα. Με μια δόση ειρωνείας θα έλεγα ότι στην περίπτωση των εισαγωγέων κεφαλαίων μάλλον το έλλειμμα (οφειλή) κεφαλαίων έχει μια εθνική διάσταση. Για να μείνουμε στην περιπτωσιολογία του 19ου αι., με την έννοια αυτή βλέπουμε να αναφέρονται ρωσικά, ουγγρικά, σερβικά ή 
και ελληνικά χρέη. 
Εάν όμως εξετάσουμε από πιο κοντά τις διάφορες μορφές της ροής κεφαλαίων, θα βρούμε ότι στην αγορά των μεγάλων επενδύσεων (κρατικός δανεισμός, έργα υποδομής, εμπορικές και βιομηχανικές επενδύσεις) οι δανειοδοτήσεις γίνονται μέσα από διεθνείς κοινοπραξίες, οι οποίες συνδέουν τα κατά τόπους κέντρα της διεθνούς κεφαλαιαγοράς. Από τα χρέη μόνο τα κρατικά δάνεια (χρέη του Δημοσίου, κρατικές συγκοινωνιακές και βιομηχανικές επιχειρήσεις) φέρουν τη «σφραγίδα» του εθνικού κράτους, ενώ τα ιδιωτικά (και απευθείας) δάνεια συνδέουν άμεσα τους διεθνείς παίκτες της αγοράς και τους εγχώριους επιχειρηματίες, με 

το έθνος να παίζει απλώς τον ρόλο του οικονομικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος ως ένα είδος διαμεσολαβητή.       Σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, από τους ναπολεόντειους πολέμους μέχρι και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων όσο και στη μετέπειτα Δυαδική Μοναρχία, η Βιέννη έπαιξε τον ρόλο ενός διεθνούς κέντρου του κεφαλαίου. Μ’ όλο που στην Αυστροουγγαρία στο δεύτερο μισό του 19ου αι. τα χρηματιστήρια των διαφόρων χωρών (επαρχιών) άνοιξαν το ένα μετά το άλλο σε μια προσπάθεια αποκέντρωσης της αγοράς αξιών, σε διεθνή κλίμακα η σημασία τους στις χρηματιστηριακές συναλλαγές ήταν πολύ μικρή. Αν και δεν ίσχυε πια η ρήση του Metternich ότι τα Βαλκάνια αρχίζουν στη Rennweg, εκεί όπου τελείωνε ο κήπος του, ωστόσο για την ευρωπαϊκή κεφαλαιαγορά η Βιέννη εξακολουθούσε να είναι το πιο ανατολικό κέντρο (παρά το γεγονός ότι χωρίς τα «χρηματιστηριακά υποκαταστήματα» της Πράγας, της Πέστης κλπ. δεν θα είχε την ίδια σημασία ως πόλος έλξης)

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που όσοι από τους τραπεζίτες των ακριτικών αυτών περιοχών ήθελαν να συνδεθούν με τις διεθνείς αγορές αξιών, έπρεπε αναγκαστικά να προσανατολιστούν προς τη Βιέννη.

Συνέχεια »

Χρήμα οικονομία, Ιστορικά |

Χριστούγεννα στα σπήλαια και στα καλύβια της Αθωνικής Πολιτείας.

24 Δεκεμβρίου 2016

Η γέννηση του Θεανθρώπου στα άδυτα της Αγιορείτικης ερήμου.Εκεί που όλα ακολουθούν άλλους ρυθμούς και οι άνθρωποι ζουν παρέα μόνο με τον Θεό. Μοναδικές στιγμές κατάνυξης και δέους στον εορτασμό της γεννήσεως του σωτήρος Ιησού Χριστού!!!

Αθωνικές ψαλμωδίες

Εκκλησιαστικά, Ιστορικά |

Γέροντας Παΐσιος: Πώς θα ζήσουμε πνευματικά τα Χριστούγεννα

23 Δεκεμβρίου 2016

paisios2genisi xristoy2«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά.

Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά. τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.

Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή.

Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Συνέχεια »

Εκκλησιαστικά, Ιστορικά |

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ

20 Δεκεμβρίου 2016

Του κ. Εμμανουήλ Ι. Μικρογιαννάκης
Καθηγητού Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Κρίσις είναι το αποτέλεσμα μιας κρισίμου καταστάσεως όχι το αίτιον. Το ρήμα κρίνω σημαίνει κυρίως ξεχωρίζω. Κρίσις είναι το ρήγμα που προκαλεί η αναταραχή, ο κοινωνικός σεισμός.

Όταν σε κοινωνία ανθρώπων, πολιτικά διαρθρωμένη, συσσωρεύεται ενέργεια, όταν ηλεκτρίζεται η ατμόσφαιρα, τότε, όσοι συνειδητοποιούν την κατάσταση ή τείνουν σε περαιτέρω όξυνση ή αναζητούν τρόπους διαχειρίσεως του ενεργειακού αποθεματικού. Η προσπάθεια θα καταλήξει σε δίλημμα που στην κλασσικώτερη του μορφή είναι: πόλεμος ή ειρήνη. Το δίλημμα το οποίον προβάλλει και ζητεί απάντηση μπορεί (αναλόγως των ταγών της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας) να οδηγήσει σε διευθέτηση ειρηνική ή πολεμική σύρραξη.

Η κρισιμώτερη φάση ενός πολέμου είναι η προ της αρχής αυτού κατάσταση. Εδώ ζυγίζονται οι δυνάμεις, υλικές και ηθικές, των εμπολέμων, εδώ συνειδητοποιείται ότι από ένα ναι ή ένα όχι εξαρτάται η σωτηρία ή η απώλεια. Συνέχεια »

Ιστορικά |

Γιατί είναι η πατρίδα “αχούρι κοπρισμένο”…

19 Δεκεμβρίου 2016

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Ακούγοντας, βλέποντας και διαβάζοντας κανείς τις σάπιες τούτες ημέρες, έχει την αίσθηση ότι επίκειται το τέλος του νεοελληνικού κράτους.

Μέχρις εδώ ήταν, «εάλω η Πόλις».

Παρόμοια αισθήματα βίωναν και οι δυστυχείς Ρωμηοί, λίγο προ της αλώσεως της Βασιλεύουσας. Το Γένος ανέβαινε στον αιμάτινο δρόμο του Γολγοθά του, στην μακραίωνη σκλαβιά στους αντίχριστους Αγαρηνούς εξαιτίας κυρίως της ηθικής κρίσης. Το διαπιστώνουμε σε κείμενα της εποχής: «Οι άρχοντες συμμετέχουν στις παρανομίες, οι διαχειριζόμενοι τα κοινά είναι κλέφτες, οι δικαστές δωρολήπτες με αποτέλεσμα να επικρατούν οι εγωιστές, οι αλαζόνες, οι αχάριστοι, οι συκοφάντες… Δεν υπάρχει αγάπη, αδελφών ομόνοια «ουδαμού σπλάχνον χριστιανικόν, ουδαμού δάκρυον συμπαθές», θρηνεί ο μοναχός (και άγιος νομίζω της Εκκλησίας μας) Ιωσήφ Βρυέννιος. (Απ. Βακαλόπουλος, «Ο χαρακτήρας των Ελλήνων», σελ. 81).

Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Ο Ιεροδιδάσκαλος Παπαδήμος Οικο­νόμου και ο Ίων Δραγούμης στον Μακεδονικό αγώνα.

15 Δεκεμβρίου 2016

Στις 22 του ίδιου μηνός σώματα Κρητών εθελοντών ξεκίνησαν προς βορρά. Όταν έφτασαν έξω από το Βογατσικό οι κ<άτοικοι του βγήκαν και τους υποδέχθηκαν με ακράτη­το ενθουσιασμό και έστησαν χορό που τον απεκάλησαν χορό της λευ­τεριάς, τον οποίο έσυρε πρώτος ο ιεροδιδάσκαλος Παπαδήμος Οικονόμου. Μετά το χορό ο ίδιος ανέ­πεμψε ευχαριστήρια δέηση στον ύ­ψιστο, γιατί τους αξίωσε από πολυ­χρόνια σκλαβιά, να ιδούν και στον τόπο τους την ποθητή λευτεριά που την έφεραν γενναία παιδιά της Κρή­της.

Μετά το Βογατσικό οι Κρήτες ε­θελοντές ξεκίνησαν για άλλα χω­ριά της Καστοριάς. Κατά την πορεί­α τους όμως συνάντησαν τρεις ντό­πιους αρχηγούς τον Ανδρέα Παναγιωτόπουλο από την Κλεισούρα, τον Στέφανο Γρηγορίου από το Μονα­στήρι και τον Κούντουρα από τη Βλάστη. Και οι τρεις αυτοί παρου­σιάσθηκαν στον Κατεχάκη και δή­λωσαν ότι τίθενται στις διαταγές του. Ο Κατεχάκης αποδέχθηκε τη δήλωση τους.

Στο μεταξύ είχαν φθάσει στο Κωσταράζι και άλλα σώματα Κρητών εθελοντών, με αρχηγούς τον Βασί­λη Πούλακα, Γιάννη Πούλακα και Ο­δυσσέα Μάντακα, από τους Λάκ­κους των Χανίων. Άλλος τότε κρη­τικός ο Ηλίας Δεληγιαννάκης από την Αργυρούπολη της Ρεθύμνης εί­χε μεταβεί με τον Γιάννη Μαυρογέννη στην Κορησσό της Καστοριάς να αφοπλίσουν τους Τούρκους κα­τοίκους της. Ενώ ο Μανώλης Νικολούδης πήγε στη Μηλίτσα για να α­ποκόψει τα σύρματα της τηλεγρα­φικής γραμμής ‘Αργούς Ορεστικού.

Συνέχεια »

Ιστορικά |

Η πραγματική σκέψη των κυβερνήσεων των ΗΠΑ είναι οι από το 1979 πυρηνικές δοκιμές του Ισραήλ

13 Δεκεμβρίου 2016

Χάρη στη νέα έγγραφα, τώρα ξέρουμε γιατί πολλοί στην κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών ποτέ δεν αποδέχθηκε την επίσημη αφήγηση του Λευκού Οίκου για ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Ψυχρού Πολέμου.

ό την αυγή της 22 Σεπ 1979, ένας δορυφόρος των ΗΠΑ Vela χρησιμοποιείται για την ανίχνευση πυρηνικών εκρήξεων εντόπισε ένα διπλό φλας κάπου στο Νότιο Ατλαντικό. Κανονικά χαρακτηριστικό των πυρηνικών εκτονώσεις, το διπλό φλας γρήγορα συμψηφίσει ένα πανικό στο εσωτερικό της συσκευής εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ: Είχε ένα έθνος πυροδότησε πραγματικά ένα πυρηνικό όπλο, πιθανότατα κατά παράβαση της Συνθήκης Κατάργησης Περιορισμένη Test; Και αν ναι, ποιος το είχε κάνει; Ή μήπως ήταν απλώς μια τεχνική δυσλειτουργία, ή ακόμα και μια αντανάκλαση του φυσικού κοσμικό φαινόμενο;

Συνέχεια »

Ιστορικά |

Βύρων Πολύδωρας «Διδαχές Αριστοτέλους»

30 Νοεμβρίου 2016

aristotelis-filosofΔιάλεξη με θέμα «Διδαχές Αριστοτέλους» έδωσε το Σάββατο 26 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Βύρων Γ. Πολύδωρας, σε ημερίδα που οργάνωσε το «Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης», με αφορμή τη συμπλήρωση 2.400 ετών από τη γέννηση του Σταγειρίτη φιλοσόφου.
Μεταξύ άλλων, ο Βύρων Γ. Πολύδωρας ανέφερε τα εξής στην ομιλία του:
«…την αρχή της διάκρισης των εξουσιών δεν διετύπωσε πρώτος ο Μοντεσκιέ (στο έργο του «Το Πνεύμα των Νόμων»), αλλά ο Αριστοτέλης 2000 χρόνια πριν στα «Πολιτικά» του λέγοντας: «Είναι δε τρία μέρη όλων των πολιτευμάτων. Το ένα είναι το κοινοβούλιο-νομοθετικό, το άλλο το εκτελεστικό και το τρίτο το δικαστικό» (Πολιτικά Δ΄, 1297β, 37 – 1298α, 2). Με τέτοια πληρότητα…»
«…Και τί γίνεται όταν ο άνθρωπος και οι δομές της κοινωνίας «μεταμορφώνονται» με άπειρα τεχνάσματα που μετέρχονται οι ολιγάρχες όλων των εποχών –και κατ’ εξοχήν σήμερα – οι άπληστοι, οι «χρηματιστές», σε «αφρήτορα» (χωρίς οικογένεια), «ανέστιον» και «αθέμιστον» (χωρίς νόμους); Με τεχνάσματα και με εργαλεία παντοτινά την ανάγκη και τον φόβο, έτσι όπως λειτουργούν, μπορεί να διερωτηθεί κανείς τί αξία και ποιά ισχύ έχουν τότε οι ορισμοί του Σταγειρίτη περί ήθους και αρετής ή περί των διδαγμάτων τής τραγωδίας;…»
Συνέχεια »

Πολιτιστικά, Ιστορικά |

Τώρα «εσυνηθίσαμε» να φοβόμαστε τους Τούρκους

29 Νοεμβρίου 2016

turkeyΓράφει ο Δημήτρης Νατσιός

«.…Ότι αρχή και τέλος, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε» Μακρυγιάννης

Κάτι συμβαίνει. Δεν περνά μέρα που να μην μας απειλεί με πόλεμο ο «βλαμμένος» Τούρκος πρόεδρος και …ημείς άδομεν. Αν δεν κάνω λάθος, αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης, σημαίνει πόλεμος. «Επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου». Δεν εξηγείται αλλιώς. Αντί να ομοφρονήσουμε – «Έλληνας ομοφρονέοντας …χαλεπούς είναι περιγίγνεσθαι», ενωμένοι οι Έλληνες είναι ανίκητοι, έλεγε ο Ηρόδοτος (Ιστορία ΙΧ,2)- και να προετοιμαστούμε για την επερχόμενη θανάσιμη απειλή, προσκυνούμε ακόμη την ευρωπαϊκή δυσωδία και τους ημέτερους μνημονιακούς λακέδες.

Γιατί, όμως, λύσσαξε τώρα το εξ ανατολών θηρίο; Γιατί τώρα απροκάλυπτα μας απειλεί με πόλεμο και ονειροφαντάζεται οθωμανικές αυτοκρατορίες;

Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Τιμούμε το Αρκάδι, αγωνιζόμαστε για τη Χειμάρρα

10 Νοεμβρίου 2016

arkadi1Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Ο Ελληνισμός είναι ενιαίος στον χώρο και στον χρόνο. Η συμπλήρωση 150 ετών από την Κρητική Επανάσταση του 1866 και την ανατίναξη των πολιορκημένων στο Αρκάδι μάς δίδουν μία θαυμάσια ευκαιρία να θυμηθούμε τις μάχες που έδωσαν οι Έλληνες με συνείδηση ενότητος, με την Εκκλησία επικεφαλής, μακριά από τοπικισμούς και ανιστόρητες ερμηνείες.

Όταν ξεσηκώθηκε η Κρήτη το 1866 για να διώξει τους Τούρκους και να ενωθεί με την Ελλάδα, έσπευσαν στο νησί εθελοντές Μανιάτες υπό τον Πετροπουλάκη. Βοήθησαν επίσης εθελοντικά δύο αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού ο Κορωναίος και ο Δημακόπουλος. Ο ηγούμενος Γαβριήλ της Μονής Αρκαδίου, μαζί με τους μοναχούς φιλοξένησαν περισσότερες από 900 ψυχές και αγωνίσθηκαν ηρωικά υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Ο ορθόδοξος μοναχισμός αγωνίζεται όχι μόνο για τη σωτηρία της ψυχής, αλλά και για τη σωτηρία της πατρίδος. Το απέδειξαν οι μοναχοί επί Τουρκοκρατίας και στον αγώνα του 1821, όπως είδαμε και στη νικηφόρο  μάχη του Μεγάλου Σπηλαίου κατά του Ιμπραήμ.

Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Άλλο Αλβανοί, και άλλο Αρβανίτες (απάντηση στον Αλβανό πρωθυπουργό)

8 Νοεμβρίου 2016

markos_mpotsarisΓράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Ὁ Ἀλβανός Πρωθυπουργός Ἔντι Ράμα κατασκευάζει τη δική του Ἱστορία προωθῶντας τίς ἐπιδιώξεις τοῦ Ἀλβανικοῦ ἐθνικισμοῦ. Δήλωσε προσφάτως ὅτι ἐπί Τουρκοκρατίας στή μικρή –τότε- Ἀθήνα κατοικοῦσαν Ἀλβανοί. Γίνεται σύγχυση μέ τούς Ἀρβανίτες, τούς ἀρβανιτόφωνους Ἕλληνες. Ἄλλοι, ὅμως, ἦσαν οἱ Ἀλβανοί καί ἄλλοι οἱ Ἀρβανίτες. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Καί ἐξηγούμεθα:

Ὁ Μᾶρκος Μπότσαρης, στήν μνήμη τοῦ ὁποίου ἀσεβοῦν πολλοί, ἦταν Ἕλλην ἀρβανιτόφωνος, ὅπως ὅλοι οἱ Σουλιῶτες. Ἡ ἑλληνική του συνείδηση φαίνεται καί ἀπό τήν περίφημη φράση πού εἶπε ὅταν πρωτοπάτησε στά Ἑπτάνησα: «Ὁ Ἕλλην δέν μπορεῖ νά αἰσθάνεται ἐλεύθερος ἐκεῖ ὅπου κυματίζει ἡ Βρεταννική σημαία». Τό δέ Λεξικό πού ἔγραψε ἦταν «τῆς ἀρβανίτικης -ὄχι ἀλβανικῆς – καί ρωμαίικης ἁπλῆς» (νεοελληνικῆς). Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

25 Οκτωβρίου 1917: Λαϊκή επανάσταση ή κομμουνιστικό πραξικόπημα;

1 Νοεμβρίου 2016

lenin-goodbyeτου Αντώνη Κρούστη

Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Το διαχρονικό ηθικοπνευματικό μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου 1940

28 Οκτωβρίου 2016

28_oktobrΓράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Την 28η Οκτωβρίου 1940 το εκκρεμές της ιστορίας καλούσε και πάλι τον μαρτυρικό λαό των Ελλήνων, στο γνώριμο ραντεβού για τον υπερπάντων αγώνα.  Η Ελλάς εδέχετο την ιταμή αξίωση του Ιταλών φασιστών για την παράδοση του εθνικού εδάφους. Και η απάντηση όμως γνωστή στη συνείδηση κάθε γνήσιας ελληνικής ψυχής.

Γονιμοποιημένη από το διαχρονικό όραμα της ελευθερίας και της προάσπισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δημοκρατίας, που μετέδωσαν οι Έλληνες στην οικουμένη, με τους ένδοξους και λαμπρηφόρους αγώνες τους. Αυτήν την απάντηση σάρκωσε με το ΟΧΙ του ο «απόγονος μαρτύρων» κατά τον ποιητή, Ιωάννης Μεταξάς.

Την αποφράδα νύχτα της 28ης Οκτώβρη, ο λαός της Αθήνας ξυπνούσε από το βόμβο των σειρήνων, μέσα στο ζόφο του κηρυχθέντος πολέμου. Το ραδιόφωνο καλούσε σε επιστράτευση τους έλληνες και στην παγωμένη Πίνδο έπεφταν οι πρώτες κανονιές. Συνέχεια »

Πολιτικά, Ιστορικά |

Η συμβολή της Ελλάδας στη νίκη

28 Οκτωβρίου 2016

OXIΓράφει ο Δημήτρης Νατσιός

“Ομπρός κ’ η Ελλάδα σκώθηκε
Και διασκορπάει τα σκότη!
Ανάστα η Ανθρωπότη,
Κι ακλούθα την…Ομπρός!”.

Άγγελος Σικελιανός

«Κατακλίθημεν άνθρωποι και ανηγέρθημεν έθνος», γράφει ο Άγγελος Βλάχος την μεγάλη εκείνη μέρα που άρχιζε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος.

Πράγματι, η προ του πολέμου κατάσταση στην Ελλάδα, δεν ήταν και η ιδανικότερη. Ο Μεταξάς, ικανότατος στρατιωτικός προετοίμαζε την πατρίδα για παν ενδεχόμενο, όμως η αστάθεια και ο διχασμός και του τότε πολιτικού και παραπολιτικού κόσμου, δεν εξασφάλιζε την σύμπνοια και την ενότητα, που απαιτεί ένας εθνικός αγώνας.

Αντίβαρο όμως  σʼ αυτήν την δυσαρέσκεια λαού, αποτέλεσαν οι ιταλικές αθλιότητες.

Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Η έννοια της προδοσίας στο Θουκυδίδη

27 Οκτωβρίου 2016

thoukudidisτου Βασιλείου Μακρυπούλια

Ο Θουκυδίδης σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να θεωρείται ως απλά ο πατέρας της επιστημονικής ιστορίας. Θα πρέπει να χαρακτηρίζεται και ως ο ένας εκ των μεγαλυτέρων πολιτικών αναλυτών που εμφανίσθηκαν στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας και πολιτισμού. Αναφερόμενος λοιπόν ο σπουδαίος αυτός ιστορικός στο θέμα της προδοσίας μας αναφέρει:«Προδότης δεν είναι μόνον αυτός ο οποίος φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος του στους εχθρούς αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα εν γνώσει του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων επάνω στους οποίους άρχει».

Ποια είναι η πολιτειακή αξιολογία του Αθηναίου ιστορικού; O Σωκράτης στον Πλατωνικό Κρίτωνα μας την καθόρισε πλήρως και σαφώς: «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστιν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νούν έχουσιν». Συνέχεια »

Ιστορικά |

Ο Μακεδονικός Αγώνας μέσα από τις εφημερίδες της εποχής

25 Οκτωβρίου 2016

makedonikos-agonasΠαρουσίαση του βιβλίου του Κωνσταντίνου Π. Γκιουλέκα στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης

Βασισμένο στα δημοσιεύματα των εφημερίδων εκείνης της εποχής που αναφέρονται στα τραγικά γεγονότα στη Μακεδονία, το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Π. Γκιουλέκα, με τίτλο «Ο Μακεδονικός Αγώνας 1903 – 1908. Από τις εφημερίδες της εποχής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μένανδρος, παρουσιάζεται στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης, την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, στις 7.30 το απόγευμα.

Την εκδήλωση θα τιμήσει με την παρουσία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Προκόπιος Παυλόπουλος. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν, με τη σειρά που θα μιλήσουν, ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και π. υπουργός, Κωστής Χατζηδάκης, ο π. αντιπρόεδρος Κυβέρνησης και π. πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, και ο αν. Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ, Ιάκωβος Μιχαηλίδης. Τον συντονισμό θα κάνει ο Ομ. Καθηγητής του ΑΠΘ και πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Αθανάσιος Καραθανάσης.

Συνέχεια »

Νέα της πόλης, Ιστορικά |

Σκόρπιες σκέψεις για την Μακεδονική ανθρωπογεωγραφία

20 Οκτωβρίου 2016

cartecommercialedelaprovincedemacdo

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ο ομφαλός των Βαλκανίων.  Σε μία χερσόνησο που από μόνη της είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι, η πύλη της Ευρώπης προς την Ασία (και φυσικά το αντίστροφο), η συγκεκριμένη περιοχή είναι και θα εξακολουθήσει να είναι στο επίκεντρο κάθε εξέλιξης όσα χρόνια και αν περάσουν.  Αυτοκρατορίες θεμελιώθηκαν και καταστράφηκαν, επιδρομείς ήρθαν και χάθηκαν, λαοί μεγαλούργησαν και εξαφανίστηκαν, αλλά πάντα η Μακεδονία είναι το πολυτιμότερο έπαθλο για το νικητή.

Οι ακτές της δίνουν διέξοδο στο Αιγαίο πέλαγος και κατ’ επέκταση στη Μεσόγειο θάλασσα, επιτρέποντας έτσι σε αυτόν που τις κατέχει να εμπορεύεται ελεύθερα και να ελέγχει τις συγκοινωνίες, αφού όλοι οι θαλάσσιοι δρόμοι καταλήγουν στα λιμάνια του και οι χερσαίοι ξεκινούν από αυτά, για να μεταφέρουν τα αγαθά της Ανατολής στα Βαλκάνια και από εκεί στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.  Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

«Ουδέν αξιοσημείωτον την 25ην Μαρτίου 1821»

20 Οκτωβρίου 2016

25martiou1821

Γράφει ο Γεώργιος Λουκίδης

Ενοχλήθηκε από την επέτειο της Απελευθέρωσης της Τριπολιτσάς;

Είναι ένα ερώτημα  σε ποιους παπαγάλους αναφέρεται ο Κώστας Λεονταρίδης στο ημίστηλο με τίτλο  «Το Παπαγαλιστάν και το ‘21»   στην   Καθημερινή της 21-9-2016 (παραμονές επετείου απελευθέρωσης Τριπολιτσάς), σελ. 10.

Είναι κι αυτή  η κατάληξη «-ιστάν» που παραπέμπει σε   νεο-οθωμανισμό, όπως και το άλλο που γράφει, ότι  «[από τα] θρανία του Παπαγαλιστάν βγαίνουμε αγεωγράφητοι, ανιστόρητοι, γενικώς απελέκητοι».

Για το τελευταίο συμφωνώ και επαυξάνω και μετά χαράς γράφω το ακόλουθο κειμενάκι προς ενημέρωση των «ανιστόρητων και απελέκητων», όποιοι κι αν είναι.

Παρακάμπτω χωρίς σχόλιο την παραπομπή του αρθρογράφου στον Καρκαγιάννη ως «πηγή» και πάω στην υποσημείωση του Σπ. Τρικούπη  την οποία παραθέτει ως “επιχείρημα”: «Ψευδής είναι η εν Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι εν τη μονή της αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά πρώτον η σημαία της ελληνικής επαναστάσεως.” Αυτή η υποσημείωση (δ) –  βασικό ρεπερτόριο κάποιων παπαγάλων –  ανήκει στην τελευταία γραμμή του κεφ.  Δ’ (σ. 57) της Ιστορίας του Τρικούπη όπου αναφέρει τα γεγονότα στην Αχαΐα λίγο πριν την έναρξη της Επανάστασης.[1]

Και βεβαίως όλη η ουσία της υποσημείωσης είναι το «κατά πρώτον» το οποίο κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν στο Παπαγαλιστάν. Συνέχεια »

Ιστορικά |

Εσύ, παππού, πολέμησες στον Μακεδονικό Αγώνα;

19 Οκτωβρίου 2016

paulos-melas

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

– Αυτήν την Κυριακή, καλό μου εγγονάκι, τιμούμε την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα. Στις εκκλησιές μας θα γίνουν μνημόσυνα για τους Μακεδονομάχους και θα ψαλούν δοξολογίες. Τα σπίτια και τα δημόσια κτίρια θα σημαιοστολιστούν. Οι δάσκαλοι, στα σχολεία, θα μιλήσουν στα παιδιά για τις θυσίες και τα μαρτύρια των αγωνιστών και οι προτομές των μακεδονομάχων θα στολιστούν με δάφνινα στεφάνια.

– Και γιατί όλα αυτά, παππού; Τόσο σημαντική είναι αυτή η επέτειος;

– Είναι πολύ σημαντική, παιδί μου, αλλά δυστυχώς εμείς οι Έλληνες δεν της έχουμε δώσει την αξία και την λαμπρότητα που της πρέπει. Αρκεί να σου πω ότι η επέτειος αυτή τιμάται μονάχα εδώ, στα χώματα της Μακεδονίας μας, ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα δεν γίνεται ούτε η παραμικρή αναφορά. Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

Ποια Αντιγόνη

14 Οκτωβρίου 2016

antigoni

του Χάρη Φεραίου

Το κρίσιμο ερώτημα που όφειλε να είχε αυτές τις μέρες απασχολήσει τον τόπο – πνευματική ηγεσία και λαό – βεβαίως και δεν θα έπρεπε να είναι, αν στο κατεχόμενο αρχαίο θέατρο τής Σαλαμίνας ανεβάστηκε η Αντιγόνη! Το μέγα ερώτημα είναι, ποια Αντιγόνη είναι που ανεβάστηκε εκεί… Και μην εκπλαγεί για το ρηξικέλευθο τού ερωτήματος ο αναγνώστης. Ιδού προβληματισμός:

Είναι τάχα η Αντιγόνη τής (πρώην Επιτρόπου μας στην Ευρώπη των πολιτισμών) κυρίας Αντρούλας Βασιλείου: Μια Αντιγόνη, καθ’ α λέγει, που «διδάσκει» Αγάπη, Ειρήνη, και Συνεργασία! (Mε το «σύνοικον» στοιχείον ενδεχομένως;) Εκείνο το οποίο όμως εγώ γνωρίζω, είναι πως στους 1353 στίχους τού Σοφοκλή, σε κανένα τους δεν βρίσκονται τέτοιες λέξεις. Ποιαν «ειρήνη» ή «συνεργασία» διδάσκει η Αντιγόνη, όταν η πράξη που την ανέδειξε σε ηρωίδα, είχε ως επακόλουθο, έκτος από τον δικό της, άλλους δυο θανάτους; Συνέχεια »

Ιστορικά |

Η Μικρασιατική καταστροφή σύμφωνα με το Χόρτον

12 Οκτωβρίου 2016

mikrasiatikh_katastrofh

του Βασίλειου Μακρυπούλια

Ο Γεώργιος  Χόρτον ήταν γενικός πρόξενος των Ηνωμένων Πολιτειών στην Εγγύς Ανατολή  επί τριάντα χρόνια. Μας αναφέρει αρχίζοντας το βιβλίο του- το οποίο είναι αφιερωμένο στη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου  από τα τουρκικά  στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ- με τίτλο «η μάστιγα της Ασίας», ότι υπηρετώντας πολλά χρόνια στην Εγγύς Ανατολή παρακολούθησε τη σταδιακή και βαθμιαία εξόντωση των Χριστιανών και της Χριστιανοσύνης στην περιοχή εκείνη. Ιστορικά λοιπόν μας βοηθεί να εξάγουμε το σημαντικό και τεκμηριωμένο συμπέρασμα της ηθελημένης και εσκεμμένης εξαφάνισης των Ελληνικών και Χριστιανικών πληθυσμών από την Μικρά Ασία και τον Πόντο προκειμένου οι Έλληνες να συρρικνωθούν στη σημερινή Ελλάδα, γενόμενοι πέρασμα των Μεγάλων Δυνάμεων προς την ελεγχομένη Ανατολή.

Ο Χόρτον στο περισπούδαστο αυτό βιβλίο του κατηγορεί ευθέως τις μεγάλες δυνάμεις για το γεγονός ότι επέτρεψαν να συμβούν όλα όσα κατέληξαν στην Ελληνική γενοκτονία. Συνέχεια »

Ιστορικά |

Βάνδαλοι;

4 Οκτωβρίου 2016

lela-karagiannh

Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου

Τη νύχτα της 25ης Σεπτεμβρίου άγνωστοι απέσπασαν την κεφαλή της προτομής της Λέλας Καραγιάννη στην οδό Τοσίτσα στην Αθήνα και προκάλεσαν φθορές σ’ αυτήν. Το συμβάν μεταδόθηκε από κάποιες πηγές χωρίς σχόλια ούτε καν μνεία στο ποια υπήρξε η Καραγιάννη. Κάποιες άλλες πηγές έκριναν καλό να γράψουν λίγα λόγια για την ηρωίδα. Τέλος, άλλες χαρακτήρισαν τους δράστες, ως συνήθως, βανδάλους. Η πληθώρα των ειδήσεων, καθώς έχουμε πνιγεί στον ωκεανό της πληροφορίας σύντομα λησμονήθηκε.

Το θέρος του 415 π.Χ. οι Αθηναίοι ήσαν έτοιμοι να εκστρατεύσουν στη Σικελία. Ένα πρωινό λίγο πριν από τον απόπλου του στόλου αντίκρισαν οι πολίτες σπασμένες τις στήλες, που έφεραν την κεφαλή του Ερμή και κοσμούσαν δρόμους και εισόδους οικιών. Κατηγορήθηκε για την ιερόσυλη εκείνη πράξη ο Αλκιβιάδης και οι φίλοι του, δεν προσήχθη όμως τσε δίκη, για να μην επέλθει διχασμός της κοινωνίας και κάμψη του ηθικού του εκστρατευτικού σώματος. Συνέχεια »

Γνώμες, Ιστορικά |

5 Οκτ 2016: Παρουσίαση του “1821, Η δυναμική της Παλιγγενεσίας” στον Πειραιά

27 Σεπτεμβρίου 2016

1821-paliggenesia-bookΟ Σύνδεσμος Επιστημόνων Πειραιώς και η Εναλλακτική Κοινοτική Πρωτοβουλία Πειραιά (μέλος του δικτύου του Κινήματος «Άρδην»), διοργανώνουν την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016, στις 19.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά, Ηρώων Πολυτεχνείου 47, 1ος όροφος, εκδήλωση -παρουσίαση του βιβλίου:

«1821: Η δυναμική της παλιγγενεσίας» του εκδότη και συγγραφέα Γιώργου Καραμπελιά. Συνέχεια »

Ιστορικά |