Θέμης Αδαμαντίδης ,Θυμάμαι τότε με το τραγούδι σου “Μα που να πάω” είχε σπάσει η Θεσσαλονίκη, έγινε μεγάλη επιτυχία.

24 Φεβρουαρίου 2012

Ο καλλιτέχνης με την μαγευτική φωνή Θέμης Αδαμαντίδης, προσκεκλημένος στο στούντιο του webradio elliniko-fenomeno.com (21/01/2012) του δημοσιογράφου Νίκου Βάνη, μιλά για την καλλιτεχνική του πορεία όλα αυτά τα χρόνια, για την νέα δισκογραφική του δουλειά, την οικονομική κρίση που μαστίζει τον κλάδο τους και γενικότερα όλον τον Ελληνικό λαό, για τις δισκογραφικές, την κάθοδο του στις αυτοδιοικητικές εκλογές με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Δημαρά, όπου εάν και εξελέγη ως περιφερειακός σύμβουλος στην Δυτική Αττική, την θέση του κατέλαβε ο πρώτος  επιλαχόν.

Νίκος Βάνης: Σήμερα φίλοι μου ακροατές φιλοξενούμε στο στούντιο τον Θέμη Αδαμαντίδη.

Καλώς μας ήλθες Θέμη, τι κάνεις;;

Θέμης Αδαμαντίδης: Είμαι καλά, καλησπέρα σε όλους.

Νίκος Βάνης: Έχουμε αρκετό ακροατήριο, εμείς αρχίσαμε από τις 9 το βράδυ, εσύ άργησες λίγο, είσαι δικαιολογημένος όμως, γιατί σου έτυχε κάτι. Εδώ και πολλά χρόνια είσαι φίλος και αδελφός.

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια.

Ν. Βάνης: Εμφανίζεσαι εδώ στη πόλη στο νυχτερινό κέντρο “Cine Live”, στην περιοχή Δελφών, σε έναν καινούργιο χώρο, στου επιχειρηματία κυρίου Παυλίδη. Ξεκίνησες πάρα πολύ καλά. Η διασκέδαση Θέμη σε τέτοια μαγαζιά πλέον πάει, των 300 θέσεων.

Θ. Αδαμαντίδης: Είναι λογικό.

Ν. Βάνης: Σε παλαιότερη συνέντευξη σου μου είχες πει ότι “ σε λίγο καιρό η διασκέδαση θα πάει σε μικρούς χώρους”

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, η διασκέδαση πάει σε μικρούς χώρους τους χειμώνες, και στους μεγάλους χώρους τα καλοκαίρια με εισιτήριο, όπως ακριβώς όταν πάμε περιοδεία.

Ν. Βάνης: Θέμη εδώ στην πόλη θα καθίσεις αρκετό καιρό, γιατί μόλις ξεκίνησες, άλλωστε στην Θεσσαλονίκη είχε να έλθεις αρκετά χρόνια.

Θ. Αδαμαντίδης: Στην Θεσσαλονίκη έχω να έλθω 6 χρόνια, ίσως και παραπάνω.

Ν. Βάνης: Θυμάμαι τότε με το τραγούδι σου “Μα που να πάω” είχε σπάσει η Θεσσαλονίκη, έγινε μεγάλη επιτυχία.

Θ. Αδαμαντίδης: Η αλήθεια είναι ότι το τραγούδι το ζητούν ακόμα, το ακούν δύο και τρεις φορές την βραδιά.

Ν. Βάνης: Μέχρι πότε θα εμφανίζεσαι στο “Cine Lice”;;

Θ. Αδαμαντίδης: Ακόμα δεν ξέρω, νομίζω ότι ο κόσμος το ξέρει καλύτερα.

Ν. Βάνης: Όσο μεγαλύτερη θα είναι η προσέλευση του κόσμου, τόσο περισσότερο θα μείνει ο Θέμης στην Θεσσαλονίκη. Ετοιμάζεις κάποια νέα δισκογραφική δουλειά;;

Θ. Αδαμαντίδης: Ετοιμάζω μια καινούργια δουλειά, με τον Αλέκο Χρυσοβέργη και τον Σπύρο Γιατρά, κάποια τραγούδια επίσης είναι σε μουσική δική μου και στίχους του Νεκτάριου Μπήτρου, του Γεωργόπουλου, εάν δεν κάνω λάθος ένα ή δύο τραγούδια, τα περισσότερα όμως είναι του Αλέκου Χρυσοβέργη και του Σπύρου Γιατρά.

Ν. Βάνης: Είναι πολύ μεγάλοι δημιουργοί, έχουν κάνει μεγάλες επιτυχίες.

Θ. Αδαμαντίδης: Είχαμε συνεργασία στο ξεκίνημα μου, μετά από τον δεύτερο ή τρίτο δίσκο, κάναμε μια μακρά συνεργασία, πέντε συνεχόμενους δίσκους.

Ν. Βάνης: Και τώρα προέκυψε αυτή η συνεργασία. Έχεις κάνει Θέμη χρυσές συνεργασίες με μεγάλους δημιουργούς.

Θ. Αδαμαντίδης: Έκανα με τον Μάριο Τόκα στο ξεκίνημα του.

Ν. Βάνης: Και είχες κάνει ξανά μαζί του λίγο πριν φύγει από την ζωή.

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, είχα συνεργαστεί ξανά λίγο πριν φύγει για το μεγάλο ταξίδι.

Ν. Βάνης: Θέμη ήλθα στο μαγαζί σε απόλαυσα, είδα ότι παίρνεις πολλά λουλούδια, και φυσικά έμεινες σταθερός στον φίλο μας Στέλιο Καζαντζίδη.

Θ. Αδαμαντίδης: Κοίταξε να δεις, όταν σε κάποιον δεν έχει να του επιβάλλει κανείς το τι να πει, πως να το πει, εκεί έχει δική του προσωπική επιλογή, το πως θα κινηθεί μέσα στην δουλειά του. Δηλαδή εγώ τι να διαλέξω, τι να πω;; Πρώτα απ΄ όλα θα πω τραγούδια του Στέλιου και μετά όλων των υπολοίπων. Ο Στέλιος είναι ο άνθρωπος που καταλάβαινα, να το θέσουμε κάπως έτσι.

Ν. Βάνης: Ο Στέλιος σε εκτιμούσε ως καλλιτέχνη, σε αγαπούσε, ήταν και κουμπάρος σου.

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, ο Στέλιος μ΄ αγαπούσε.

Ν. Βάνης: Πιστεύεις ότι θα υπάρξει κάποιος καλλιτέχνης αργότερα που θα βαδίσει στα χνάρια του Στέλιου;;

Θ. Αδαμαντίδης: Δεν ξέρω γιατί και οι φωνές γέννιουνται, δημιουργούνται και παίρνουν την αξία τους και όλο αυτό που περιέχουν μέσα από τις καταστάσεις, την ζωή και απ΄ αυτά που βιώνουν. Είναι δύσκολα να επαναληφθεί αυτή η εποχή του Στέλιου, που τον έκανε να βγάζει αυτά τα βιώματα με το τραγούδι. Τραγούδησε μ΄ αυτό το συναίσθημα, την πληρότητα, εν πάσει περιπτώσει, φωνή ίσως βγει, αλλά ψυχισμός, συναίσθημα δεν νομίζω.

Ν. Βάνης: Προς τα που πάει σήμερα το λαϊκό τραγούδι;; Διότι τα ραδιόφωνα δεν παίζουν πλέον λαϊκά τραγούδια. Με το διαδίκτυο έχει αλλάξει η κατάσταση, και ακούει κανείς ότι τραγούδια θέλει.

Θ. Αδαμαντίδης: Καλό είναι και το ίντερνετ, αλλά αρκεί να μην είναι μόνο για τραγούδια, ούτε αυτά που λέμε τα like, να είναι και για άλλα πράγματα εποικοδομητικά. Για να φτάσει ο κόσμος σ΄ ένα σημείο που να μπορεί να συνεννοείται με πιο μεγάλη ταχύτητα, να υπάρχουν κοινές λογικές και ορισμένα βασικά πράγματα στην ζωή μας. Γι΄ αυτό τα μυρμήγκια έχουν καλύτερη κατανόηση και επικοινωνία μεταξύ τους, στις κοινωνίες τους, παρά οι άνθρωποι τελικά. Είναι μερικοί που μας τραβούν από την μύτη, μας χειρίζονται όπως θέλουν.

Καλό λοιπόν είναι το ίντερνετ, να μην είναι μόνο για τραγουδάκια, για το γεια σου, τι κάνεις. Εάν έχει κάποιος μια σωστή άποψη να την ρίχνει μέσα στο ίντερνετ να την καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι, να συμφωνούν και να πράττουν σύμφωνα με κοινές λογικές, όμως όλοι μαζί.

Ν. Βάνης: Έχεις απόλυτο δίκιο, στο διαδίκτυο θα πρέπει να δημιουργηθούν εποικοδομητικά πράγματα, με την προσπάθεια όλων μας. Στα χρόνια της καλλιτεχνικής σου πορείας Θέμη έχει κάνει μεγάλες συνεργασίες, πρόσφατα δε με τον φίλο μας τον Ζ. Μελά και τον Σ. Διονυσίου στην Αθήνα, μια διαφορετικά συνεργασία. Αυτό θα το συνεχίσεις και με άλλους συναδέλφους σου;;

Θ. Αδαμαντίδης: Δεν ξέρω πότε και εάν θα ξαναγίνει αυτό. Είχε γίνει με τον Νίκο Μαρκόπουλο πέρυσι στον “Ζυγό”, για κάποιους όμως καθαρά δικούς μου λόγους σταμάτησε, ενώ πήγαινε πολύ καλά, και είχε επιτυχία. Τον χειμώνα κάναμε μέρος του προγράμματος μας στον Στέλιο, και κατ΄ επέκταση στον Μανώλη Αγγελόπουλο και τον Στράτο Διονυσίου. Εντάξει εάν θες δεν υπήρχε η σωστή στήριξη, δεν είχε διάρκεια αυτή η συνεργασία, ήταν και άλλοι οι λόγοι, άρεσε βέβαια, δεν προλάβαμε όμως να επικοινωνήσουμε.

Ν. Βάνης: Ο κόσμος δεν το πήρε είδηση, δεν διαφημίστηκε σωστά. Εάν η διάρκεια του συγκεκριμένου σχήματος ήταν μεγαλύτερη, θα είχε άλλη απήχηση από τον κόσμο.

Θ. Αδαμαντίδης: Ξέρεις Νικόλα μου η δουλειά μας είναι πολύ περίεργη. Έχει γίνει καθαρός τζόγος. Δηλαδή πρέπει να διαφημίσεις ένα σπίτι, μήπως και πάρεις πίσω δύο σπίτια. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, δεν θα μπούμε σε τέτοια τριπάκια εμείς, ή τουλάχιστον εγώ.

Ν. Βάνης: Εννοείται ότι εσύ δεν το κάνεις αυτό, είναι λάθος.

Θ. Αδαμαντίδης: Εγώ θέλω να αγγίζω αυτούς που νοιώθουν ότι στους αγγίζω, τώρα εάν καταλαβαίνεις το τραγούδι μου, ή την ερμηνεία μου, δεν μπορώ να σου το επιβάλλω φίλε.

Ν. Βάνης: Θέμη εδώ στην Θεσσαλονίκη βλέπω ότι έρχεται πολύς κόσμος για να σε απολαύσει.

Θ. Αδαμαντίδης: Έρχεται, δόξα τω θεώ, υπάρχω μετά από 32 χρόνια.

Ν. Βάνης: Στη δισκογραφία είσαι 32 χρόνια;;

Θ. Αδαμαντίδης: Κάπου εκεί είναι.

Ν. Βάνης: Θέμη είδαμε μαζί την ψηφιακή τεχνολογία, είναι μεγάλη υπόθεση να βλέπεις από ποια σημεία της γης σε ακούει κάποιος, παλαιότερα στα αναλογικά ραδιόφωνα δεν το είχαμε αυτό.

Θ. Αδαμαντίδης: Γι΄ αυτό να φοράει τουλάχιστον την πυζάμα του.

Ν. Βάνης: Πολύ καλό αυτό που είπες. Πόσους δίσκους έχεις κάνει όλα αυτά τα χρόνια της καλλιτεχνικής σου καριέρας, είναι 40 ή όχι;;

Θ. Αδαμαντίδης: Δεν είναι 40, γιατί εγώ δεν έκανα κάθε χρόνο δίσκο, μόνον όταν είχα κατά την κρίση μου κάποια τραγούδια που μου άρεσαν και τα πίστευα, επομένως έχω κάνει 26 προσωπικούς δίσκους και CD, αλλά πολλές συμμετοχές, πολλές επιλογές που δεν γνωρίζω τον αριθμό.

Ν. Βάνης: Υπάρχουν σήμερα δισκογραφικές εταιρείες που να μπορούν να στηρίξουν ένα καλλιτέχνη του δικού σου μεγέθους;;

Θ. Αδαμαντίδης: Υπάρχουν πια κάποιοι άνθρωποι που αγαπούν την καλλιτεχνική πλευρά περισσότερο από την εμπορική, και μ΄ αυτό το μεράκι μπορούν να σε στηρίξουν, να κάνουν κάτι παραπάνω, και ας χάσουν και λεφτά. Είναι όμως πολύ λίγες οι περιπτώσεις αυτές. Όταν δηλαδή η εταιρεία το δει μόνο για να κερδίσει, σήμερα τα πράγματα είναι έτσι, που δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσει. Πιο πολλά κερδίζουν οι εταιρείες από τα άγραφα, γι΄ αυτό και βρίσκονται σ΄ αυτήν την κατάσταση.

Ν. Βάνης: Θυμάμαι μια περίπτωση,  κάποιος μου είπε δώσε μου το master για να σου δώσω 70.000 Ευρώ, συμβαίνουν και αυτά.

Θ. Αδαμαντίδης: Γινόντουσαν στην αρχή, τώρα γιατί να μην περιμένουν μια μέρα, να βγει το CD, και να το κάνουν την επόμενη μέρα. Δηλαδή γιατί να ξοδέψουν και 70.000 ευρώ, υπάρχει λόγος;;

Ν. Βάνης: Παλαιά όμως Θέμη το έκαναν.

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, παλαιά το έκαναν γιατί θεωρούσαν ότι, θα πάνε ακόμα πιο μπροστά, και από την πρώτη τοποθέτηση της εταιρείας , δεν βαριέσαι αυτοί είναι πιο οργανωμένοι και από τις εταιρείες. Μια εταιρεία ξοδεύει για να διαφημίσει το καινούριο CD ενός καλλιτέχνη, ξοδεύει να κάνει την παραγωγή, του ερμηνευτές, τους οργανοπαίκτες, και όλα αυτά και επωφελείται κάποιος άλλος. Βγάλε εσύ συμπέρασμα το τι γίνεται.

Ν. Βάνης: Γενικώς γίνεται ένας χαμός.

Θ. Αδαμαντίδης: Ένας χαμός όπως το λες, γιατί πως θα τα δικαιολογούσαν αυτοί που έχουν τα παράνομα.

Ν. Βάνης: Αυτοί που διακινούν τα παράνομα CD.

Θ. Αδαμαντίδης: Παραμένουν εδώ, τι θα γίνουν κλέφτες με την άλλη έννοια. Θα βγουν στους δρόμους για να σκοτώνουν, τι θα κάνουν;; Άστους εδώ να πουλούν παράνομα CD. Δεν του νοιάζει εάν οικονομήσει ο τάδε, ή η τάδε, αρκετά παίρνουν σου λέει.

Ν. Βάνης: Τα τελευταία χρόνια ακούω τους συνθέτες και στιχουργούς ότι παίρνουν ψίχουλα από τα πνευματικά δικαιώματα.

Θ. Αδαμαντίδης: Άλλο αυτό το θέμα φίλε, τα παίρνουν πέντε, έξι και οι υπόλοιποι ψάχνονται.

Ν. Βάνης: Θέμη στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 κατέβηκες υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του φίλου μας Γιάννη Δημαρά, νομίζω ότι πήγες πολύ καλά, σε ψήφισε πολύς κόσμος και εξελέγης.

Θ. Αδαμαντίδης: Συγκέντρωσα 5001 σταυρούς στην Δυτική Περιφέρεια της Αθήνας.

Ν. Βάνης: Είναι μεγάλη υπόθεση, τελικά όμως παραιτήθηκες.

Θ. Αδαμαντίδης: Μα εγώ δεν πήγα εκεί για να ακολουθήσω την πολιτική. Πήγα για να στηρίξω ένα άνθρωπο που πίστευα και πιστεύω. Τον είδα διαφορετικό από τους άλλους. Δεν πήγα για να πάρω καμιά θέση, ή να απαιτήσω κανένα γραφείο.

Ν. Βάνης: Εξελέγης και άφησες την θέση σου σε κάποιον άλλον.

Θ. Αδαμαντίδης: Ναι, την θέση μου πήρε ο δημοσιογράφος Μάκης Γιομπαζολιάς.

Ν. Βάνης: Λίγοι άνθρωποι το κάνουν.

Θ. Αδαμαντίδης: Άστα έχω κάνει και πιο τρομερά πράγματα.

Ν. Βάνης: Γιατί όλοι Θέμη κοιτούν το οικονομικό όφελος, εσύ δεν το βλέπεις έτσι, και μπράβο σου. Ας έλθουμε όμως και λίγο στην πολιτική. Πως βλέπεις την κατάσταση στην Ελλάδα;;

Θ. Αδαμαντίδης: Πολύ ομίχλη φίλε, μας έχουν ρίξει πάρα πολύ ομίχλη. Τι να σου πω, εγώ πιστεύω ότι, αυτή η κατάσταση είναι προκαθορισμένη, είναι ένα αποτέλεσμα που θέλουν να φέρουν. Για μένα αυτοί που δήθεν προσπαθούν να σώσουν την κατάσταση, υποκρίνονται, αφού έτσι πρέπει να πάει η κατάσταση, εκεί πρέπει να καταλήξει.

Ν. Βάνης: Λες ότι όλα τα έχουν μεθοδεύσει.

Θ. Αδαμαντίδης: Δυστυχώς έτσι είναι.

Ν. Βάνης: Θέλουν να μας πάνε εκεί.

Θ. Αδαμαντίδης: Στο τέλος μόνο η επιλογή των πολιτών θα μας σώσει. Εάν και τώρα δεν το καταλάβει ο κόσμος, μετά θα είναι ίσως πολύ αργά. Άλλοι προστατεύουν κάποιους άλλους, άλλων βράζει το αίμα τους, γιατί βλέπουν και αισθάνονται τον κίνδυνο. Στο τέλος κάτι πρέπει να γίνει. Τέλος πάντων για να καταλάβουν αυτοί που έχουν ένα πλάνο, ότι δεν μπορούμε να πάμε στην Ελλάδα, γιατί δεν γίνεται, είναι άνθρωποι που δεν κάνουν πίσω, κάτι γίνεται εκεί.

Ν. Βάνης: Πρέπει να ξεσηκωθεί ο κόσμος.

Θ. Αδαμαντίδης: Δεν μας ενδιαφέρει ο ήλιος τους, κάτι τέτοιο, κατάλαβες;; Σε λίγο θα είναι πολύ αργά φίλε.

Ν. Βάνης: Είναι προφητικό αυτό που λες. Είδες ότι ξεσηκώθηκαν οι αγανακτισμένοι και τους χτύπησαν αλύπητα. Όλες οι πλατείες των πόλεων ήταν γεμάτες από νέα παιδιά, για τα οποία μέλλον δεν υπάρχει στην Ελλάδα.

Θ. Αδαμαντίδης: Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που πρέπει να σκεφτούμε πλέον ότι, Έλληνας εγώ, Έλληνας εσύ, Έλληνας εκείνος. Πρέπει να κοιτάξουμε το έθνος μας, και να αφήσουμε το ατομικό μας συμφέρον. Άστο φίλε η συζήτηση αυτή πάει πού μακριά και δεν θέλω να μιλήσω άλλο.

Ν. Βάνης: Θέμης Αδαμαντίδης φίλοι μου, μας κάνει συντροφιά απόψε στο στούντιο του ψηφιακού ραδιοφώνου, θα πρέπει όμως κάπου εδώ να σε χαιρετήσουμε, ήλθε η ώρα για να φύγεις για το μαγαζί. Θέμη θέλω να σ΄ ευχαριστήσω που ήσουν σήμερα μαζί μας. Είσαι και θα είσαι πάντα φίλος και αδελφός. Όσοι δε μας ακούτε από όλη την Βόρεια Ελλάδα, μπορείτε να έλθετε να τον απολαύσετε στο “Cine Live” στην Θεσσαλονίκη.

Θ. Αδαμαντίδης: Σ΄ ευχαριστώ πάρα πολύ Νικόλα για απόψε και για όλες τις άλλες φορές.

.