Αν δεν μπορέσει το κράτος, θα μπορέσει το παρακράτος …

27 Νοεμβρίου 2012

Δημήτρης Ρομποτής D.R..

Όταν ο Κασιδιάρης έπιασε στα κατακέφαλα την Κανέλη (δυστυχώς όχι και τη Βούρου, τον Παπαδάκη και τον Παυλόπουλο, όπως θα έπρεπε) όλοι καταδικάσαμε τη χειρονομία του, ωστόσο μέσα μας χαρήκαμε που έκανε κάτι το οποίο θα έπρεπε να είχε γίνει καιρό πριν!

Κι ‘αυτή είναι η παγίδα του φασισμού, είτε “αριστερού” ή “δεξιού”, να πιάνει τον σφυγμό του κόσμου, το λαϊκό συναίσθημα και να το εκφράζει δια της βίας.

Έτσι αποκτάει σκοπό ύπαρξης και βάση.

Επειδή όμως το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στην πρόσφατη ιστορία δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από “διαφημιστικά μηνύματα” αλλά να βουτάμε τον ταύρο από τα κέρατα (τα βερνικωμένα) και τον βάζουμε στη θέση του!
Ο Κασιδιάρης έχει δώσει πολλά δείγματα εκτός νόμου συμπεριφοράς και είναι καιρός η Αστυνομία να τον μαζέψει και να τον στείλει σε κάποιο ίδρυμα για διαταραγμένα ψυχολογικών άτομα μήπως βρει αυτός την υγειά του και η επίσης διαταραγμένη ελλαδική κοινωνία την ησυχία της! Προχτές στην Κρήτη άρχισε να ουρλιάζει προς τους αστυνομικούς (οι οποίοι εκπροσωπούν το ελληνικό κράτος, άρα το σύνολο των πολιτών σε μια ευνομούμενη χώρα) απειλώντας ότι θα έχουν νεκρούς αν θέλουν. Κι’αυτοί τον κοίταζαν αντί να τον πλακώσουν στον ξύλο επί τόπου.

Μόνο έτσι αντιμετωπίζονται οι «τσαμπουκάδες» (πουλημένοι ή όχι), με πραγματική μαγκιά η οποία τους καθιστά σαφή τα όρια ανοχής μιας έστω και υπό διάλυσιν κοινωνίας.
Η Ελλάδα για δεκαετίες βάλθηκε συστηματικά να ξυλώση κάθε ίχνος εθνικού κοινωνικού ιστού, οποιαδήποτε παραδοσιακή έννοια ελληνικότητας λοιδορήθηκε, υποβιβάστηκε, καταλύθηκε, η απομίμηση άλλων δυτικών προτύπων έγινε αυτοσκοπός σε όλες τις εκφάνσεις του λεγόμενου πολιτικού κόσμου, αλλά και στους άλλους τομείς συλλογικής έκφρασης όπως είναι η διανόηση, η εκκλησία, η αυτοδιοίκηση, μέχρι και οι κατά τόπους πολιτιστικοί σύλλογοι που κατάφεραν με τη μα…κία που έδερνε τα στελέχη τους να καταντήσουν την παράδοση φολκλόρ και να καταστρέψουνε μέχρι και τα πανηγύρια!

Βέβαια, για να λέμε του στραβού το δίκιο, σε πλείστες των περιπτώσεων η σπουδή αυτή δεν εσχετίζετο τόσο με τον …«εξευρωπαϊσμό», αλλά με την απέλπιδα προσπάθεια κάποιων τοπικών «κουλτουριάρηδων» να βρούνε καμιά …γκόμενα!

Μπορεί να ακούγεται φαιδρό, αλλά αν αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά ο ιστορικός ή κοινωνιολόγος του μέλλοντος με το φαινόμενο, θα δείτε πόση αλήθεια υπάρχει σ’αυτό το …αστείο!

Εκείνο όμως που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν οι Ελλαδίτες είναι πως καταλύοντας την ελληνική κοινωνικότητα χάριν ενός κατ΄’ απομίμησιν έστω εκδυτικισμού, δεν κατάφεραν να αναπαράγουν και τις δομές εκείνες που θα μπορούσαν να συγκρατήσουν τα θραύσματα αυτής της κατεδάφισης, που θα κρατούσαν τη μάζα σε κάποιου είδους συνοχή, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων όπως η σημερινή (διότι όταν υπάρχει χρήμα και οι περισσότεροι τρώνε, οι δε υπόλοιποι ευελπιστούνε να φάνε και εκείνοι, τότε όλα πάνε καλά).

Έτσι, η Ελλάς δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξη Αστυνομία της προκοπής, όπως στη Γερμανία, Αγγλία ή και τις ΗΠΑ για παράδειγμα. Χώρια που λόγω και του μετεμφυλιακού παρελθόντος ο αστυνομικός υποβιβάστηκε σε «μπάτσο» και εν συνεχεία σε …γουρούνι!Κι’ας φώναζε μάταια ο Πανούσης ότι «ρε παιδιά, άλλο οι μπάτσοι, άλλο τα γουρούνια κι’άλλο οι δολοφόνοι»!

Δυστυχώς η Αστυνομία έγινε μία ένστολη και ένοπλη …Ολυμπιακή όπου διορίζονταν «τα δικά μας παιδιά» κάθε κυβερνήσεως, με αποτέλεσμα να μην τη σέβεται κανένας και να μην έχει το ηθικό ανάστημα να εμπνεύσει σεβασμό.

Εν συνεχεία ήρθε και η διαφθορά των δωροδοκιών από τους άρχοντες της νύχτας και η απαξίωση έγινε πλήρης. Βέβαια η κρίσιμη μάζα των σοβαρών και επαγγελματιών αστυνομικών υπάρχει, ασφυκτιά όμως ανάμεσα στους διαφθαρμένους κομματόσκυλους του σώματος και τους ανεγκέφαλους των άκρων που έχουν φτάσει να ταυτίζονται με τους αρχιπουλημένους της Χρυσής Αυγής. Και τώρα με τις οριζόντιες περικοπές, για μια ακόμα φορά ικανοί και ανίκανοι μπαίνουν στον ίδιο παρανομαστή, εκμηδενίζοντας παραιτέρω το ηθικό του σώματος.

Βγαίνει λοιπόν ο Κασιδιάρης και το κάθε μα…μένο να κουνά το δάχτυλο και την ουρά ενώπιον των αστυνομικών κι’αυτοί τον κοιτάζουν!

Πριν μερικά χρόνια στην Κρήτη, μέχρι που τους έστησαν ενέδρα όταν επιχείρησαν να επισκεφτούν κάποια κωλοχώρια να δούνε τί γίνεται. Λέμε για εξωτερικές απειλές και λαθρομετανάστες όταν υπάρχουν τμήματα της ελληνικής επικράτειας ντε φάκτο εκτός κρατικού ελέγχου! Η πτωχή πλην τίμια Ελλάς θυμίζει Ρωσία στην ύστερη φάση του Γέλτσιν!

Και η λίστα με παρόμοια φαινόμενα πάει πολύ μακριά. Δεν πρόκειται να φτιάξη τίποτα στην Ελλάδα, ούτε ο ανερχόμενος δεξιός κι’αριστερός φασισμός να χτυπηθεί στη ρίζα του, αν το κράτος δεν δύναται να δουλέψει στοιχειωδώς και να πείσει ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Πριν κι’από τις διαρθρωτικές αλλαγές, τις περικοπές, τις Ένοπλες Δυνάμεις, τα Πανεπιστήμια κλπ. θα πρέπει να γίνει συστηματική αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και με γνώμονα τη διαφύλαξη του κοινωνικού ιστού, δηλαδή ό,τι έχει απομείνει.

Ακόμη και στις πλέον διαλυμένες χώρες, άνευ ασφάλειας και σχετικής ευρυθμίας στην καθημερινότητα των «πολιτών» δεν κατέστη δυνατή οποιουδήποτε είδους ουσιαστική ανάκαμψη. Και στην περίπτωση της Ελλάδος δεν υπάρχει επιλογή: αν δεν επιβάλει την τάξη το κράτος, θα το κάνει το παρακράτος (όπως παλαιότερα), είτε με τη Χρυσή Αυγή, είτε με τους κουκουλοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ή και με τα δύο. Βάλτε και τις κατά τόπους συμμορίες στο παιχνίδι και θα έχετε πληρέστερη εικόνα. Κι’ακόμη δεν έχουν οργανωθεί συστηματικά «βιτζιλάντες» μεταξύ των μεταναστών, νόμιμων και παράνομων …

Δημήτρης Ρομποτής D.R.

New York

ΥΓ: Κάποιοι φίλοι αναγνώσται εθίχθησαν την περασμένη εβδομάδα λόγω της αναφοράς μου εις την καν. Ντόραν Μπακογιάννην και την ενασχόλησή της με το Μεσανατολικό ως ΥΠΕΞ. Μίλησαν για ανάγκη εξωστρέφειας, επικουρικής εμπλοκής της Ελλάδος εις τας διεθνής εξελίξεις, δημιουργικότητα, τόλμη, φαντασία στην εξωτερική πολιτική, πολυδιάστατη αντίληψη κλπ. Καλά όλα αυτά ρε παιδιά, αλλά και η Έφη Θώδη έβγαλε δίσκο με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια στα αγγλικά, μα δεν είδα κανέναν να την πάρει σοβαρά (ούτε και εσείς τον αγοράσατε)!

.