Κάθαρση με Σκωτσέζικο ντουζ…

31 Δεκεμβρίου 2013

robotis dimitris-new yorkΤου Δημήτρη Ρομποτή*

Πιστός εις τας ελληνοχριστιανικάς παραδόσεις του χωριού μου – από εκεί που κατάγεται η μάνα του Σπυρίδωνος Αδώνιδος Γεωργιάδου-Σουμίλα (αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τον) – καθότι Αμερικανοί πολίται επί σειρά ετών μεν, έχομε όμως 15.000 χρόνια ιστορίας στις πλάτες μας, αφού καμμιά φορά περπατάω και μοιάζω με αχθοφόρο καθώς γέρνω υπό το βάρος της κληρονομιάς, αποφάσισα και εγώ καλές μέρες που είναι να κάνω ένα μπάνιο.

Βέβαια η απλυσιά σε προστατεύει από το άγριο νεοϋορκέζικο κρύο γιατί σφραγίζονται ασφαλώς οι πόροι, αλλά τα έθιμα είναι έθιμα κι’αν κάτι διατηρεί την ταυτότητά μας στο «μέλτινγκ ποτ» των «κόφι σοπ» είναι η (άνευ όρων) παράδοσίς μας!

Αλλαξα και σώβρακο, που εκτός της πατροπαράδοτης κρούστας στο πίσω μέρος, είχε σχηματοποιηθεί στη φόρμα του σώματος άρα καθώς το άφησα να πέση στο πάτωμα στάθηκε όρθιο, ως γλυπτό, ούτε διαφήμιση του «μπέιμπιλίνο» για μεγάλους να ήτανε!

 

Εως εδώ όλα καλά, είμαι λίος, καθαρός και στιλπνός μέχρι το Πάσχα που θα ξαναπλυθώ ολοσώμως ώστε να προετοιμαστώ για τις ζέστες του καλοκαιριού.

Είχα περάσει από το «TJ Max» για να αγοράσω …βιολογικές φακές (φέρνει καμμιά φορά και είναι πέραν από βραστερές νοστιμότατες, σαν της Εγκλουβής), αλλά δεν βρήκα οπότε περιφερόμενος ασκόπως σταμάτησα στο τμήμα των καλλυντικών να πάρω καμμιά φτηνή …κωλώνια, περασμένης ημερομηνίας, για τις ανάγκες της υποχρεωτικής ανταλλαγής δώρων πριν τα Χριστούγεννα. Ούτε από αυτές είχε, βρήκα όμως ένα ωραίο (από πλευράς συσκευασίας) σαπούνι, το οποίο ήταν από τη Σκωτία, υποτίθεται αγνό, πέραν πάσης υποψίας, χωρίς να έχη δοκιμαστεί σε ζώα – αν και σίγουρα έχει δοκιμαστεί από ζώα σαν ελόγου μου – και η τιμή ήτο αρίστη! Το αγόρασα λοιπόν και λίγες μέρες πριν την 25η μπήκα περιχαρής στο μπάνιο.

Τώρα, θέλετε η παρατεταμένη απλυσιά λόγω του σεβασμού προς τα πατροπαράδοτα έθιμα αλλά και της ευαισθησίας μου για το περιβάλλον αφού έτσι εύσωμος που είμαι πάει πολύ νερό χαμένο, θέλετε η αρωματική χλωρίνη στο νερό, ο εν λόγω σάπων μου προκάλεσε αλλεργική αντίδραση με αποτέλεσμα να κοκκινίσω ως ερυθρόδερμος και να βγάλω φουσκάλες σαν αυγά μάτια σε διάφορα σημεία του σώματος.

Καλά, περιττό να σας πώ ότι δεν μπορούσα να βάλω ρούχο πάνω μου, ούτε καν το καθαρό σώβρακο που μύριζε ναθφαλίνη (όπως τα μελομακάρονα γνωστού ζαχαροπλαστείου της Αστορίας). Ευτυχώς έχω ένα υπερμεγέθες μπουρνούζι που πήρα από ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων για αναμνηστικό και φυσικά χωρίς την άδειά τους (η τηλεόραση μου γυάλισε αλλά ήταν καλά βιδωμένη στο έπιπλο και τα δύο δεν χωρούσαν στο αυτοκίνητο. Βούτηξα όμως το ηλεκτρινό σίδερο – με τη σιδερώστρα!), και κατάφερα να το ρίξω πάνω μου για να μην περιφέρομαι σ’αυτά τα χάλια, αφήστε δε που θα μπορούσε να κρυώση η κοιλιά μου και να με πιάση κανένα κόψιμο!

Εγώ σε γιατρούς δεν πάω, δεν πρόκειται να γίνω πειραματόζωο εκουσίως, να με γεμίσουν συνταγές για να κάνω πλουσιότερες τις φαρμακευτικές εταιρείες. Εβαλα μία παραδοσιακή αλοιφή, τρεις φορές την ημέρα, η οποία παρασκευάζεται από αγνό μελισοκέρι, κατακάθι ελαιολάδου και καυστική ποτάσα, με την προσθήκη δηλητηρίου αράχνης από τον Αμαζόνιο και κάτι άλλα βότανα των οποίων η ονομασία μου διαφεύγει δια ευνοήτους λόγους. Εξοχική και εξωτική.

Αρχικώς έγινα χειρότερα, αλλά μετά μου πέρασε και τώρα αισθάνομαι περδίκι. Το σύγκαμα δεν έχει φύγει ολοσχερώς, ας είναι όμως καλά η «Νιβέα».

Αισθάνομαι καθαρός και ανανεωμένος, έτοιμος να υποδεχτώ τον νέο χρόνο, να υλοποιήσω μια σειρά σχεδίων που εκκρεμούν εδώ και μερικές πρωτοχρονιές, να ατενίσω το 2014 με ασιοδοξία, να ψηλαφίσω το πρωτογεγές πλεόνασμα της Ελλάδος στο λυκαυγές της νέας εποχής, να δω την πολυπόθητη ανάκαμψη της κεντροαριστεράς και φυσικά να μου περάση …το σύγκαμα!

Ωστόσο, μετά από αυτή την περιπέτεια θα σκεφτώ πολύ σοβαρά να ξαναπλυθώ το Πάσχα. Και κομμένα τα σκωτσέζικα σαπούνια, ό,τι και να λένε. Φαντάσου το «Σκάτς» τί περιέχει και τί μπορεί να πάθη κανείς αν από ένα σαπούνι μαρτύρησα τόσες μέρες. Τουλάχιστον κατάλαβα επιτέλους τί πραγματικά σημαίνει …σκωτσέζικο ντούζ!

Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη.

ΥΓ:

1) ΑΝΤΙ ΕΥΧΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ, ΣΑΣ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟΥΡΓΗΜΑΤΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ:

Σήμερα αύριο και εχτές
ήταν κρύος ο κεφτές!

Εσύ για όλα πάντα φταις,
αποδείξεις τρανταχτές
οι μεγάλες αρπαχτές
με πλάγιες και με μπηχτές!

Κι’ας μην είσαι απ’αυτές,
τις πατάτες τις καυτές …

2) Λυσσάξανε στην Ελλάδα επειδή κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επενδύσει το …υστέρημά τους σε χρηματοπιστωτικούς κολοσσούς του σκληρού καπιταλισμού. Δηλαδή τί περιμένατε; Επειδή παριστάνουν τους αριστερούς και φαίνονται για μαλάκες να είναι κιόλας;

3) Τί κακό έκανε επιτέλους ο κ. Λιάπης και έχουν πέσει πάνω του να τον φάνε; Είχε, λέει, πλαστές πινακίδες στο αυτοκίνητό του. Σιγά τα ωά! Εδώ ως υπουργός Μεταφορών αντιλαμβανόταν το “Μεταφορών” με τη λογοτεχνική έννοια του όρου (πως λέμε παρομοιώσεις, μεταφορές, κοσμητικά επίθετα) και ουδείς εξεμάνη, οι πλαστές πινακίδες σας μαράνανε; Το “Λιάπης υπουργός” ήταν από μόνο του …μεταφορά!

.