Η ΕΟΚΑ, ένας στρατάρχης, τρεις στρατηγοί και 40.000 βρετανοί στρατιώτες δεν απεδείχθησαν ικανοί να νικήσουν την ΕΟΚΑ

1 Απριλίου 2019

Η μνήμη μας, γυρνά σήμερα 64 ολόκληρα χρόνια πίσω, στην 1η Απριλίου 1955 Ακούμε ξανά το εγερτήριο σάλπισμα του θρυλικού Διγενή. Ανατρέχουμε στο πρώτο φυλλάδιο της ΕΟΚΑ “Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας… αναλαμβάνομεν τον αγώναν δια την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού…

Επί τέσσερα χρόνια, η νεολαία της Κύπρου, υπό τις διαταγές του θρυλικού αρχηγού της ΕΟΚΑ, διεξήγαγε τον επικό αγώνα κατά της πανίσχυρης Βρετανικής αυτοκρατορίας.

Ο μικρόσωμος ε/κ αξιωματικός με το αστραποβόλο βλέμμα, με την επιμονή, οργάνωση και πειθαρχία που τον διέκρινε, έγινε ο μπουρλοτιέρης που άναψε της εγέρσεως τη δάδα και φώτισε το δρόμο για την Ελλάδα.

Ένωσε ολόκληρο το λαό, του μεταλαμπάδισε την αστείρευτη αγάπη προς τη γαλανή πατρίδα, την πίστη και την ελπίδα. Μετέτρεψε τους φιλήσυχους και απειροπόλεμους νέους της Κύπρου, σε λιοντάρια.
Ατρόμητοι, ρίχνονται στη μάχη, απτόητοι αντιμετωπίζουν την αγχόνη, με καρτερία αντιμετωπίζουν τα βασανιστήρια.

Όπως έγραψε η «DAILY MAIL» : “ένας στρατάρχης, τρεις στρατηγοί και 40.000 βρετανοί στρατιώτες δεν απεδείχθησαν ικανοί να νικήσουν την ΕΟΚΑ”. Η ίδια εφημερίδα έγραφε για τον Διγενή ότι κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων ηγετών ανταρτών όλων των εποχών.

Μόλις λίγους μήνες μετά την έναρξη του αγώνα, τον Ιούλιο του 1955 σε επιστολή του προς τον Διγενή ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος έγραφε:

“Σας συγχαίρω. Η ΕΟΚΑ σε λίγους μήνες προσέφερε απείρως περισσότερα από 75 χρόνια χαρτοπολέμου. Είσθε αίνιγμα και θρύλος. Έχετε ήδη περάσει στην απελευθερωτική ιστορία”.
Στο σύνολό του ο Κυπριακός λαός μετέχει στην ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ.

Ακόμη και αυτοί που απετέλεσαν τη θλιβερή εξαίρεση, η ηγεσία του ΑΚΕΛ, που χαρακτήρισε τους αγωνιστές, της ΕΟΚΑ ως τρομοκράτες, τραμπούκους και ψευτοδιγενήδες, παρασύροντας ευτυχώς μόνον ελάχιστους οπαδούς τους σε προδοσία, αναγκάζεται δύο χρόνια μετά την έναρξη του αγώνα (το Μάρτιο του 1957) να ασκήσει αυτοκριτική στη στάση του:
“Στη στάση μας έναντι της ΕΟΚΑ διαπράξαμε μια σειρά λάθη… υποτιμήσαμε το κίνημα, θεωρώντας το σαν κίνημα μερικών δεκάδων φανατικών της δεξιάς…”

Αλλά και σήμερα, 64 χρόνια μετά, με τη μισή πατρίδα υπό τουρκική κατοχή, η ίδια κατηγορία ανθρώπων, αρνείται την ελληνικότητα της νήσου, ενοχλείται από κάθε τι ελληνικό, καλλιεργεί σκοπίμως το μίσος και τη διχόνοια και προκαλεί δικαιολογώντας την τουρκική εισβολή και κατοχή με συνθήματα τύπου “εκάμαμεν τζιαι εμείς πολλα”!!!

Ας τους αφήσουμε να λαθροβιούν στο περιθώριο της ιστορίας, εκεί που επέλεξαν με την εν γένει διαχρονική συμπεριφορά τους.
Σήμερα, με αφορμή την ιστορική επέτειο της 1ης Απρίλη 1955 αποτίουμε οφειλόμενο φόρο τιμής προς τον αρχηγό ΔΙΓΕΝΗ και προς τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ. Τιμούμε αυτούς που έπεσαν ηρωικά στον αγώνα κατά του κατακτητή.
Τιμούμε αυτούς που απτόητοι αντιμετώπισαν την αγχόνη.

Τιμούμε τα θύματα του αγώνα.
Τιμούμε τους επιζόντες αγωνιστές της ΕΟΚΑ που βρίσκονται ανάμεσά μας.
Τιμούμε το σύνολο του Κυπριακού Λαού, που μετέσχε σ’ αυτόν τον υπέροχο αγώνα, με την Παθητική Αντίσταση, με τη μάχη της σημαίας.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ μας διδάσκει ότι και τα “τετελεσμένα” μπορεί να ανατραπούν, εάν έχουμε πίστη, ψυχή, αγωνιστική διάθεση, στόχους και ομόνοια μεταξύ μας.
Οι συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις δεν ικανοποιούν την τουρκική βουλιμία, αλλά μάλλον με αυτές ανοίγει περισσότερο η όρεξή τους.

Είναι λοιπόν, επιτακτική ανάγκη να αναθεωρήσουμε τις θέσεις μας.
Να επαναχαράξουμε την πολιτική και τους στόχους μας.
Να θωρακίσουμε πρωτίστως την άμυνά μας.
Να δημιουργήσουμε αληθινές συμμαχίες.

Ανάπτυξη και πρόοδος θα υπάρξει μόνο με ένα ενιαίο λειτουργικό κράτος, εντεταγμένο στην Ευρωπαϊκή Ένωση που αποτελεί εγγύηση για τα δικαιώματα όλων των πολιτών.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ!
ΑΘΗΝΑ ΜΑΡΤΙΟΣ 2019
Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Γ. ΓΡΙΒΑ – ΔΙΓΕΝΗ

Ίδρυμα Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΑΓΩΝΟΣ ΕΟΚΑ 1955 -1959

Ο Τόμος ούτος αποτελεί το ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΑΓΩΝΟΣ ΕΟΚΑ. Περιλαμβάνει την δράσιν αυτής εις όλας τας εκδηλώσεις και σύντομον εξιστόρησιν των σημαντικωτέρων γεγονότων.
Εις τον τόμον αυτόν κατεχώρισα λεπτομερέστερον αντικείμενα, ων απλήν μόνον μνείαν έκαμα εις τον τόμον των Απομνημονευμάτων, ως περί Νεολαίας, οργανώσεως και διαφωτίσεως του λαού, οπλισμού κλπ.. Διαλαμβάνονται, ιδία και τα πρί της μαχητικής δράσεως της Οργανώσεως και του τρόπου, καθ’ όν συνέλαβα εν νω την δράσιν αυτήν, ως και πως την ωργάνωσα και τη διηύθυνα.
Επροτίμησα να καταχωρίσω τα γεγονότα κατά Τομείς, ώστε να μη παραλείψω, κατά το δυνατόν, ουδεμίαν σοβαράν ενέργειαν, να καταφανή δε ούτω το μέγεθος της προσπαθείας μας, να αποδοθή επί πλέον εις έκαστον τομέα ο αρμόζων έπαινος δια την προσπάθειάν του.
Είναι πιθανόν να παρουσιάζωνται διαφοραί τινες μεταξύ των αναφερομένων εις τον παρόντα τόμων γεγονότων, από απόψεως, ιδία, ημερομηνιών ή και μνείας αυτών, ως και άλλων τινών αναφερομένων εις τον Πίνακα του Παραρτήματος του τόμου των Απομνημονευμάτων (σελ. 6-45). Διότι εις μεν τον τελευταίον αυτόν τόμον περιελήφθησαν όσα γεγονότα είχον τότε υπ’ όψιν, βάσει του Αρχείου μου, εις τον παρόντα δε τόμον εγένετο αυστηματικωτέρα έρευνα βάσει και των εκθέσεων των Τομέων και ατόμων, αι οποίαι μου υπεβλήθησαν μετά την δημοσίευσιν των Απομνημονευμάτων. Συνεπώς, ο παρών τόμος πρέπει να θεωρηθή πληρέστερος και ακριβέστερος από απόψεως εκθέσεως των πολεμικών γεγονότων.
Ως προς τας απωλείας των Βρεττανών, ενδεχομένως οι αναγραφόμενοι αριθμοί να μη ανταποκρίνονται εις την πραγματικότητα. Ούτοι εδόθησαν υπό των Τομέων, πιθανώς όμως οι εκτελεσταί να μη ηδύναντο εκάστοτε να εκτιμήσουν απακριβώς τας απωλείας του αντιπάλου, αίτινες υπελογίσθησαν ενίοτε επί τη βάσει απλών ενδείξεων και υπό το κράτος ψυχολογικής καταστάσεως δημιουργημένης εκ της ανάγκης εσπευσμένης αποχωρήσεως τούτων εκ του τόπου της συμπλοκής.
Ήμην υποχρεωμένως, όταν δεν είχον άλλο στοιχείο μάλλον συγκεκριμένον, να δεχθώ τας απωλείας, αι οποίαι μου αναφέροντο, καίτοι εις τινας περιπτώσεις αθεώρουν ταύτας μη ανταποκρινομένας εις την πραγματικότητα.
Θα επεθύμουν να περιληφθή εις τον παρόντα τόμον και παράρτημα με τα ονόματα όλων εκείνων, οι οποίοι καθ’ οιονδήποτε τρόπον συνεισέφερον εις τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Τούτο, ατυχώς, είναι δύκολον, καθόσον είναι πάρα πολλά και θα κατελάμβαναν περίπου 200 σελίδας. Ως εκ τούτου το Παράρτημα με τα ονόματα παραμένει εις το αρχείον μου, με την ελπίδα ότι θα παρασχεθή βραδύτερον εθκαιρία δημοσιεύσεως τούτου.
Χάρτης περιλαμβάνων τα όρια των τομέων υπάρχει εις το βιβλίον μου «ΑΓΩΝ ΕΟΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ».
Οι αναγνώσται του παρόντος πιθανόν να διερωτώνται, ως πολλοί ξένοι και ημέτεροι : Που είναι σήμερον η φλόξ, η οποία ήναπτεν εις τα στήθη του Ελληνικού Κυπριακού λαού όταν τον ωδήγουν εις την δόξαν και τι έπραξαν εκείνοι, οι οποίοι μετά το πέρας του αγώνος τον διοικούν, δια την εθνικήν του επιβίωσιν και αποκατάστασιν;
Εις τας ψυχάς όμως της νέας Κυπριακής γενεάς υπάρχει πάντοτε η ανάμνησις των επικών αγώνων της Κυπριακής Εποποιίας 1955-1959, προ παντός δε η εθνική φλόξ εν υπολανθανούση καταστάσει παραμένει άσβεστη εις τας στήθη της παρά το γεγονός, ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, αφού απέτυχε να δημιουργήση «Κυπριακήν συνείδησιν», προσπαθεί τώρα να την καταπνίξη δια την εξυπηρέτησιν καθαρώς προσωπικών του φιλοδοξιών. Δεν είναι δε παράδοξον πως ο Κομμουνισμός από 8-10% που ήτο μετά την λήξιν του αγώνος της ΕΟΚΑ, έφθασε σήμερον 40-42%.
Δυστυχώς έλειπεν από την Κύπρον η ηγεσία εκείνη, η οποία θα παρελάμβανε τον Ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, θα τον ωδηγούσε και πάλιν εις ηρωικούς αγώνας και θα τον καθιστούσε άξιον παγκοσμίου σεβασμού. Την ιδικήν μου παρουσίαν εις Κύπρον εφοβούντο διάφοροι πανικόβλητοι «ρεαλισταί» εις Λευκωσίαν και Αθήνας. Και είχον προσπαθήσει δια μέτρων να την αποτρέψουν. Ελπίζω όμως πάντοτε εις τον Θεόν ότι θα με προστατεύση και θα με ενδυναμώνη δια να ξαναρχίσω τον επόμενον γύρον του Ενωτικού αγώνος μου και ότι ο αδικηθείς Ελληνικός Κυπριακός λαός θα με ακολουθήση πιστώς και εις το νέον Εθνικόν σάλπισμά μου. Και η πράξις μου αυτή θα είναι η τελευταία αλλά και μεγαλυτέρα που θα μπορούσα να προσφέρω ακόμη εις την ιδιαιτέραν μου Πατρίδα και την Ελλάδα.
Διατί δεν επετεύχθη ο σκοπός του αγώνος της ΕΟΚΑ, η ΕΝΩΣΙΣ, εφ’ όσον υπήρξαμεν νικηταί απί του πολεμικού πεδίου, η δε οργάνωσις και ορμή της ΕΟΚΑ ήτο τοιαύτη ώστε να εγγυάται εκείνο το οποίον είπεν ο στρατάρχης MONTGOMERY: «Στρατηγικώς η ΕΟΚΑ είναι αήττητος».
Ποίοι οι υπεύθυνοι της μη επιτεύξεως της ΕΝΩΣΕΩΣ, παρά τας τόσας θυσίας του Ελληνικού Κυπριακού λαού και της Ελλάδος;
Πως εγεννήθη το «εφικτόν» υπό της δυάδος Μακαρίου – Κληρίδη, αντί του πολεμικού παιάνος της ΕΟΚΑ : ΕΞΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ;
Εις αυτά τα σοβαρά ερωτήματα η απάντησις θα δοθή εις τον επόμενον τόμον, ο οποίος εκδοθήσεται προσεχώς και ο οποίος θα καλύψη την περίοδον από της λήξεως του αγώνος της ΕΟΚΑ μέχρι της ημέρας της εκδόσεώς του.
Θα έλθουν τότε εις φως δια πρώτην φοράν στοιχεία αδιάσειστα, ώστε οι υπεύθυνοι της μη πραγματοποιήσεως μέχρι σήμερον της ΕΝΩΣΕΩΣ να παραδοθούν υπόδικοι εις την αδέκαστον κρίσιν της Ιστορίας και ολόκληρου του Ελληνισμού.
Θα αντιληφθή τις εκ της αναγνώσεως του τόμου αυτού, καθώς και του τόμου των Απομνημονευμάτων μου, ποίοι είναι εκείνοι οι οποίοι πραγματικώς συνεισέφερον εις τον αγώνα της ΕΟΚΑ και ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ενώ είναι ο μόνος ο οποίος τον εξεμεταλλεύθη, ουδέν ουσιαστικόν συνεισέφερεν εις αυτόν, τουναντίον δε υπήρξεν εμπόδιόν του.
Δύναμαι να είπω, έχων υπ’ όψιν την μετέπειτα συμπεριφοράν του, ότι από απόψεως διεξαγωγής του αγώνος ήτο ευτύχημα διότι ευρίσκετο εκτός κύπρου, διότι άλλως θα ηρχόμεθα εις ρήξιν και θα ηναγκαζόμην να τον απομακρύνω, πράγμα ουχί δύσκολον δι’ εμέ με το επικρατούν τότε εν Κύπρω κλίμα.
Προσωπικώς έπραξα εις το ακέραιον το καθήκον μου, ετήρησα τον όρκον μου, τον οποίον έδωσα, και δεν θα παύσω να αγωνίζωμαι δια την ΕΝΩΣΙΝ εφ’ όσον ζω.

Αθήναι Αύγουστος 1971. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ

.