Ο Ναός του Προφήτη Ηλία βρίσκεται στην Κορυφή του βουνού στο Βογατσικόν στην δυτική Μακεδονία, Έχει κατάρρευση η σκεπή από τις βροχές εδώ και δυο χρονιά

8 Ιουνίου 2020

Ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος Νίκος Βάνης

Ο Ναός του Προφήτη Ηλία βρίσκεται στην Κορυφή του βουνού στο Βογατσικόν στην δυτική Μακεδονία

Έχει κατάρρευση η σκεπή από τις βροχές εδώ και δυο χρονιά και οι εικόνες της Παναγιάς, του Παντοκράτορα και του Προφήτη Ηλία έχουν καταστραφεί άμεσα πρέπει να γίνει η αποκατάσταση ο δήμαρχος Άργους Ορεστικού Παναγιώτης Κεπαπτσόγλου είχε δώσει υπόσχεση να δώσει τα υλικά για να γίνει η αποκατάσταση.

Όπως μας ενημέρωσε ό δήμαρχος Άργους Ορεστικού Παναγιώτης Κεπαπτσόγλου στη επόμενη εβδομάδα θα προκηρύσσει τη διενέργεια συνοπτικού διαγωνισμού, με ανάθεση των να δώσει τα υλικά για να γίνει η αποκατάσταση του Προφήτη Ηλία. 

Υπάρχουν πολύ που θέλουν να βοηθήσουν για να γίνει η αποκατάσταση του Προφήτη Ηλία στο Βογατσικό

Nα γίνει επισκευές επιδιορθώσεις με προσωπική εργασία από τους Εθελοντές των μαστόρων της περιοχής και μου είπαν ο ένας  θα κάνει την αποκατάσταση της σκεπής.

Έπίσης για την μεταφορά υλικόν θέλουν να βοηθήσουν Εθελοντές κάτοικοι του Βογατσικού.

Κοινωνία πολιτών Βογατσικού

Να αναφέρουμε ένα ιστορικό για τον ήρωα Παύλος Μελάς ,1904 ο Παύλος Μελάς φτάνει στο Βογατσικό εκκλησάκι ονομάζεται Προφήτης Ηλίας Βογατσικόν– Επιστολή στη Ναταλία

Τη νύχτα της 27ης προς 28η Αυγούστου 1904 ο Παύλος Μελάς , με ένοπλο σώμα 35 ανδρών … Το εκκλησάκι ονομάζεται Προφήτης Ηλίας Βογατσικόν στην δυτική Μακεδονία

Η νύχτα της 27ης προς 28η Αυγούστου 1904 ο Παύλος Μελάς , με ένοπλο σώμα 35 ανδρών , που το αποτελούσαν Μακεδόνες , Μανιάτες και Κρητικοί, Ο Ανθυπολοχαγός πεζικού Νικόλαος Τσοτάκος ο Γρηγόριος Φαληρέας ή Καπετάν Ζάκας, ο Παναγιώτης Παπατζανετέας, ο Γεώργιος Φραγκάκος ή Καπετάν Μαλέας, ο Παρασκευάς Ζερβέας, ο Θεόδωρος Μαντούβαλος, οι υπαξιωματικοί Φουρίδης (καπετάν Λίμπερδος), Παναγιωτέας, Αποστολάκος, Πιερουτσάκος, Ρογκάκος, Χιονάκος, Μιχαλέας, οι  Δικαιάκος, Κουτρουβίδας, ο  Σαμπατάκος, οι απλοί στρατιώτες, Αγγελάκος, Αντωναράκος, Γκητάκος, Δαμιανάκος, Δρακουλάκος, Θεοδωράκος, Καλλιδώνης, Καμινέας, Κριάλης, Κουράκος, Τασάκος, Σταυριανάκος, Σκορδάκος Βουτυράκος και πλήθος άλλοι.πέρασε κρυφά τα ελληνοοθωμανικά σύνορα, κοντά στην Καλαμπάκα και εισήλθε στα εδάφη της Μακεδονίας .

Μετά βασανιστική και περιπετειώδη πορεία 11 ημερών , σε δύσβατα μονοπάτια , για να μη γίνουν αντιληπτοί από τους Τούρκους , με κατεύθυνση τα χωριά Κηπουρειό – Πεντάλοφος – Πολυκάστανο φθάνουν στον Αλιάκμονα , τον οποίον διαβαίνουν στο ύψος της Λάγουρας .

Από το Παλαιό Κωσταράζι , όπου έφθασε ο Π. Μελάς την 8η Σεπτεμβρίου , έστειλε επιστολή στο Βογατσικό και δεν άργησε να λάβει απάντηση .

Ο Καπετάν Ντόγριας έφερε την απόντηση του θερμού πατρώτη ιερέως Παπά- Δήμου Οικονόμου , υπήρξαν ο γαμπρός του ιερέα Κωνσταντίνος Βαδραχάνης και ο αδελφός του Νικόλαος Βαδραχάνης που είχαν στενές σχέσεις με την οικογένεια Δραγούμη. καθώς και αλληλογραφία του Ελληνικού Προξενείου Μοναστηρίου .

Επίσης περιέρχεται η πληροφορία , ότι ο Τουρκικός Στρατός βρίσκεται στα ίχνη τους και ερευνά την περιοχή από τη γεφυρα Σμίξης έως το Βογατσικό .

Την 10η Σεπτεμβρίου ο Παύλος Μελάς με τους άνδρες του φθάνουν στον Αι-Λια του Βογατσικού .

Εδώ αφήνω την περιγραφή των γεγονότων στον ίδιο τον Μελά , σε επιστολή στη γυναίκα του Ναταλία .
”Βογατσικό 10 Σεπτεμβρίου 1904

Εις τας 5 εγειρόμεθα καταμουσκευμένοι από την φοβεράν υγρασίαν . Πυκνοτάτη ομίχλη μας εμποδίζει να ίδωμεν εις απόστασιν πέντε βημάτων . Αρχίζει αμέσως η άνοδος .

Το όρος είναι φοβερά απότομον και υψηλόν . Οι οδηγοί κατά την συνήθειά των , μας είπαν ,ότι απαιτούνται το πολύ 3/4 έως 1 ώρα δια να αναβώμεν εις το λημέρι (τον Προφήτη Ηλίαν) . Αλλ΄ημείς κάμνομεν 3 ολοκλήρους και απελπιστικάς ώρας .

Επι τέλους φθάνομεν εκεί επάνω και ευρίσκομεν τον πρωτότοκον υιόν του ιερέως Παπά Δήμου (τον Γεώργιο , με το παρατσούκλι Τσιπτσιλίδην) και μας λέγει , ότι ο Κουντούλης ανεχώρησε χθές Παρασκευήν,εις τας 3 μ.μ με έναν διαβολεμένον οδηγόν , ο οποίος θα τον εισαγάγη απ΄ευθείας εις τη οικίαν του Χ…., όπου θα συνεννοηθή με τον Μητροπολίτην περί του σημείου συναντήσεως μας .

Μας λέγει επίσης ότι ο πατέρας του και τινες άλλοι μεμυημένοι προύχοντες μας ανέμεναν εδώ , εις τον Προφήτην

Ηλίαν καθ΄όλην τη νύκτα αλλά βλέποντες , ότι δεν ερχόμεθα , απελπισμένοι με την ιδέαν , ότι θα επάθαμεν τίποτα κατήλθον περί τα εξημερώματα δια να μη τους ιδούν οι λοιποί κάτοικοι.

Μας είχαν ετοιμάσει φαγί , κρασί κλπ.

Το εκκλησάκι ονομάζεται Προφήτης Ηλίας .Έχει 7 μέτρα μήκος και 4 πλάτος , πλακοστρωμένον , εν γένει δε εγκαταλελειμμένον . Ανάπτομεν φωτιά και ζεσταινόμεθα . (Την προς τούτο άδειαν έδωκεν ο ιερεύς) .

Περί την εσπέραν , θα κατέλθωμεν ολίγον χαμηλότερα , όπου υπάρχει άλλη εκκλησία , ο Άγιος Αθανάσιος , μεγαλυτέρα και έχει σανίδας .

Εις τας 10π.μ. η πυκνή ομίχλη , η οποία τα πάντα εκάλυπτε , διελύθη . Και τότε το πρώτον είδα το Βογατσικόν , το οποίον είναι κτισμένον εις τους πόδας του αποτόμου όρους , όπου ευρισκόμεθα.

Η πόλις , αυτή καθ΄εαυτήν , είναι νόστιμη και συμπαθητική . Ακόμη περισσότερον την ηγάπησα , αναλογιζόμενος , ότι εξ αυτής κατάγεται η οικογένεια , την οποίαν , εις αυτόν τον κόσμον , υπέρ παν άλλο , λατρεύω.

Το εσπέρας , κατήλθομεν εις τον Άγιον Αθανάσιον . Εκεί ήλθε , πρώτος-πρώτος , ο διδάσκαλος Αθανάσιος Ιατρού , 45 ετών , αρκετά παχύς .

Σε βεβαιώ , ότι όλοι μας συνεκινήθημεν , μέχρι δακρύων , βλέποντες τον ενθουσιασμόν του ανθρώπου.

Ο ανήφορος εις τον Άγιον Αθανάσιον διαρκεί δύο ώρας και είναι φοβερά κοπιαστικός και εν τούτοις αυτός ο δυστυχής , με όλον του το πάχος , εφορτώθη ένα ταγάρι με λουκούμια , ούζο και παξιμάδια και έκαμεν αυτόν τον δρόμον πρώτην ίσως φοράν , δια να έλθη να μας ιδή.

Την πρώτην στιγμήν δεν ηδυνήθη να ομιλήση καν αλλά μόνον δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια του . Όλοι μας τον εφιλήσαμεν , με την καρδιά μας.

Μετ΄ολίγον ήλθεν ο Παπά-Δήμος και ένας άλλος ιερεύς , με δύο προύχοντας . Και αυτός ο δυστυχής είναι φοβερά συγκινημένος.

Μας είπαν , ότι εις Βογατσικόν το τμήμα έχει ετοιμάσει 50 παιδιά έτοιμα να λάβουν τα όπλα .

Σε φιλώ Παύλος ”

Την 11η Σεπτεμβρίου 1904 το Σώμα του Παύλου Μελά , συνεχίζοντας προς το Λέχοβο , έφτασε στη Μονή Τσιριλόβου

 

.