Το Ναυάγιο της Ζακύνθου Δεν είναι προς πώληση όπως και ό Παρθενώνας Εξοχότατε Κύριε Πρωθυπουργέ τα σχέδια του υπ. Τουρισμού, για τη σύσταση Α.Ε. εκμετάλλευσης του «Ναυαγίου….

12 Απριλίου 2021

Ρεπορτάζ o Δημοσιογράφος Νίκος Βάνης

Το Ναυάγιο της Ζακύνθου Δεν είναι προς πώληση όπως και ό Παρθενώνας Εξοχότατε Κύριε Πρωθυπουργέ τα σχέδια του υπ. Τουρισμού, για τη σύσταση Α.Ε. εκμετάλλευσης του «Ναυαγίου….

Αρχικά,ας δούμε το ιστορικό από την αρχή..

Η ιστορική μονή του Αγίου Γεωργίων των Γκρεμνών αποτελεί τον θεματοφύλακα της ιστορικής, πολιτιστικής και εκκλησιαστικής μας παράδοσης, εδώ και πέντε (5) ολόκληρους αιώνες (Σας προσκομίζω σύντομο ιστορικό της Μονής του Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών).

Η μονή, Ιδρυθείσα στις 11/4/1550, με Διάταγμα του Προνοητή Ζακύνθου Cornelio Barbaro, προικίσθηκε, εξ αρχής, με όλη τη γύρωθεν αυτής, πετρώδους, ακαλλιέργητης και επ’ ουδενός κατεχόμενη περιοχή, ξεκινώντας από το Στόμιο του Πελάγους και φτάνοντας ως την Αλογόραχη, βόρεια του ιερού ναού Σπηλιάς Αγίου Γερασίμου (βλ. με Διάταγμα του Προνοητή Ζακύνθου Francesco Barbaro (4/6/1554)).

Η αδιαμφισβήτητη δε κυριότητα της ιεράς μονής του Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών, επί του γύρωθεν αυτής μοναστηριακού δάσους και μέχρι την Θάλασσα και την Χερσόνησο του Αγίου Γεωργίου, αποδεικνύεται από χιλιάδες έγγραφα της περιόδου 1550-2020, μέρος των οποίων και σε αριθμό 302, έχουν ήδη κατατεθεί στις αρμόδιες δικαστικές Αρχές.

Ωστόσο, και προς απόδειξιν της Αλήθειας,

Το ρεπορτάζ της Εφημερίδα έχει έναν πολύ ενδιαφέροντα κατάλογο εγγράφων, ο οποίος συμπεριλαμβάνει την αναγνώριση της ιδιοκτησίας μας στην περιοχή μέσα από καταγραφές Κωδίκων, Κτηματολόγια, αρχεία της Ιονίου Πολιτείας,

Δελτία Καταγραφής μοναστηριακών κτημάτων, δικαστικές αποφάσεις, μισθώσεις, Συμβολαιογραφικές πράξεις, έγγραφα του Δασαρχείου και της Επιθεώρησης Δασών, αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου, αιτήσεις και αναγνωρίσεις Δημάρχων και κυρίως το υπ’ αριθ. 1154/5-6-2019 έγγραφο της Δ/νσης Υπηρεσίας Δόμησης (Τμήμα Κτηματολογίου και Δημοτικής Περιουσίας) του Δήμου Ζακύνθου καθώς και την ενυπόγραφη Δήλωση του τότε Δημάρχου του Δήμου Ελατίων κ. Νικόλαου Ευθ. Ακτύπη, περί αναγνωρίσεως της ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Γκρεμνών στο κτίσμα και την ευρύτερη περιοχή του Πλατώματος Ναυαγίου (22/7/1999), τα οποία Σας προσκομίζω και παρακαλώ πολύ να αναγνώσετε στη ραδιοφωνική εκπομπή Σας μεγαλοφώνως!

Παρά ταύτα, Μεγάλη Εβδομάδα του 2014 (7-5-2014)… έσκασε η «βόμβα». Σε συμβολαιογραφείο των Αθηνών, ένας ιδιώτης (Γ.Χ.), πουλά και δηλώνει ότι μεταβιβάζει, σε λιβανέζικη μεσιτική εταιρεία (PIMANA S.A.), 14,467,49 στρέμματα!

Ο συγκεκριμένος ιδιώτης πωλεί μια έκταση που καταλαμβάνει ολόκληρη την ορεινή Ζάκυνθο (Εξωχώρα, Μαριές, Αναφωνήτρια και Βολίμες).

Ξεπουλάει αδίστακτα παραλίες, δρόμους, καλλιέργειες, μοναστηριακές εκτάσεις, την περιουσία 200 φτωχών οικογενειών της περιοχής, όπως και ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία της πατρίδος μας: το μοναστήρι του Κάτου Άι Γιώργη των Κρημνών (15ος αι.), τον Ιερό Ναό «Σπηλιάς Αγίου Γερασίμου» (1554), που έχτισε με τα χέρια του ο Άγιος Γεράσιμος, το Κατοικητήριον της Υπεραγίας Θεοτόκου Αναφωνητρίας, στην περιοχή όπου μόνασε επί 54 χρόνια ο Πολιούχος της Νήσου μας, Άγιος Διονύσιος κ.ά.

Όπως ήταν φυσικό, η Ιερά Μητρόπολις Ζακύνθου, ως όφειλε, κατέθεσε Μηνυτήρια Αναφορά ενώπιον της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου (2014), αίτηση λήψεως Ασφαλιστικών Μέτρων (2015) και Αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου (2015).

Στις ενέργειές της αυτές, με Πρόσθετες Παρεμβάσεις τους, την στήριξαν η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, ο Δήμος Ζακύνθου, θιγόμενοι κάτοικοι της περιοχής αλλά και, κυρίως, το Ελληνικό Δημόσιο.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω, εκδόθηκε η 97/2015 Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, η οποία απέρριψε τους ισχυρισμούς του πωλητή, περί δήθεν ιδιοκτησίας του στην πωληθείσα έκταση (Σας προσκομίζω την Δικαστική Απόφαση και

τώρα όσα αναφέρονται στο φύλλο 14).

Επίσης, με την 20/2018 Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, ορίστηκε πραγματογνωμοσύνη σχετικά με τον προσδιορισμό της θέσης, της έκτασης και των ορίων της μονής του Κάτου Άι Γιώργη των Κρημνών, η οποία ήδη ολοκληρώθηκε και κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Ζακύνθου (28/7/2020), αναγνωρίζοντας ως ιδιοκτησία της μονής του Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών ολόκληρη την διεκδικούμενη έκταση των 3.000 στρεμμάτων άνωθεν και γύρωθεν του κόλπου του Ναυαγίου ενώ, με το 1679/2020 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, διαπιστώθηκε ότι ο «πωλητής» δεν είχε ούτε ένα στρέμμα γης στην κατοχή του

Τώρα Συμπεράσματα της υπόθεσης στο φύλλο 43)!

Επομένως, όπως φαίνεται ξεκάθαρα, δεν ήταν όλα καλώς καμωμένα!

Στις πιθανές, δε, αιτιάσεις ότι «η Τοπική Εκκλησία στέκεται εμπόδιο στην ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου κα των κατοίκων του», η απάντησή μας είναι κατηγορηματική:

Η Εκκλησία της Ζακύνθου ουδέποτε αρνήθηκε να συζητήσει κάθε σοβαρή επενδυτική πρόταση ανάπτυξης για την Ζάκυνθο και ευημερίας για τους Ζακυνθινούς.

Το γνωρίζουν καλά όλοι οι συναρμόδιοι Υπουργοί της Κυβερνήσεως.

Το πόσο σοβαρή, όμως, επενδυτική πρόταση υπήρξε αυτή της Pimana για το νησί, αποδεικνύεται από τα κάτωθι αδιαμφισβήτητα γεγονότα:

◆ Το 2015, όταν ξεκίνησε η έρευνα από τους Οικονομικούς Εισαγγελείς, η Pimana S.A. «εξαγοράστηκε» από την εταιρεία Al Rayyan Project Management, με έδρα το Κατάρ.

◆ Το 2020, όταν εκδόθηκε το 1679/2020 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, η Pimana S.A. μάζεψε άρον άρον φακέλους και γραφεία και σαλπάρισε για τις Παρθένες Νήσους.

◆ Από δημοσιεύματα αθηναϊκών εφημερίδων, με τίτλο «Πονοκέφαλος 18.000.000 ευρώ για τον Εμίρη του Κατάρ» (27.12.2020) και

«Ο Εμίρης, ο Καρμίρης και ο Κακομοίρης» (27.1.2021), πληροφορήθηκε όλη η Ελλάδα ότι ο Δ/νων Σύμβουλος της Pimana S.A. κατέθεσε αγωγή κατά του Προέδρου της εταιρείας, επειδή, όπως ισχυρίζεται, του «έφαγε» 18.000.000 ευρώ.

Αυτοί, λοιπόν, ήταν οι πολυδιαφημιζόμενοι επενδυτές της Ζακύνθου και τα παραμύθια της Χαλιμάς, που οδήγησαν σε κακουργηματικές διώξεις όσους συνέπραξαν στη σύνταξη του επίμαχου συμβολαίου αγοραπωλησίας.

Ωστόσο, και ενώ αναμένουμε, αυτή την στιγμή που μιλάμε, το νέο Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, μετά την ολοκλήρωση της συμπληρωματικής ανακρίσεως από την Ανακρίτρια Διαφθοράς (Νοέμβριος 2020), διαβάσαμε σε ΜΜΕ ότι μέσα στην περιουσία της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου των Κρημνών, πάνω από το «Ναυάγιο», εισβάλλουν μπουλντόζες, φτιάχνονται

Ανώνυμες Εταιρείες, υπογράφονται Προγραμματικές Συμβάσεις, διανοίγονται νέοι δρόμοι κ.ά.

Εν αγνοία της Τοπικής Εκκλησίας, του Βουλευτή Ζακύνθου, του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά:

ΝΑΥΑΓΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ Α.Ε.

Τέλη Ιανουαρίου 2021, τίθεται σε «ελεγχόμενη» κυκλοφορία το σχέδιο νόμου του Χάρη Θεοχάρη περί τουριστικών προορισμών, ιαματικών πηγών, παραχωρήσεως αιγιαλών κ.ά., που περιλαμβάνει και τη σύσταση εταιρείας με τίτλο «Ναυάγιο Ζακύνθου Α.Ε.».

Εν συνεχεία, και σε ρεπορτάζ της «Καθημερινής» (21/3/2021), πληροφορούμαστε σε τι συνίσταται το «όραμα» του κ. Θεοχάρη για την περιοχή του «Ναυαγίου»: να βρεθεί ένα καλό συνεργείο ελαιοχρωματιστών και «με ειδικές μπογιές στο χρώμα της σκουριάς» να βάψει το λαθροτσιγαράδικο «Παναγιώτης».

Αν, μάλιστα, εξασφαλιστούν και ικανές χρηματοδοτήσεις, να αγοραστεί και «μια ξύλινη σκάλα τριών μέτρων, για να ανεβαίνουν οι επισκέπτες στη γέφυρα του πλοίου».

Όπως τονίζουν τα στελέχη του υπουργείου,

«Οι δράσεις του φορέα αφορούν αποκλειστικά τη δημόσια γη […] με σκοπό να βρίσκονται με ταχύτητα οι λύσεις σε μια περιοχή όπου τοπικά συμφέροντα συγκρούονται εδώ και χρόνια, αποτρέποντας κάθε είδους παρέμβαση για την προστασία του σύγχρονου αυτού “μνημείου”».

Όμως, τα μοναδικά συμφέροντα που συγκρούστηκαν εδώ και πέντε αιώνες στην περιοχή γύρω από τον κόλπο του Ναυαγίου, ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής του Αϊ Γιώργη των Γκρεμνών, ήταν ένας ιδιώτης πωλητής, μια εταιρεία με έδρα πλέον τις Παρθένες Νήσους και όσοι τούς έδωσαν ένορκες βεβαιώσεις… για δικαστική χρήση, γυροφέρνοντας καθημερινά τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και ανακράζοντας περί της ανυπαρξίας μοναστηριακής περιουσίας στην περιοχή του Ναυαγίου (το βούλευμα 1679/2020 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών παρέχει πολλές πληροφορίες επ’ αυτού).

Όσον αφορά τα περί «επιτακτικής ανάγκης» συντήρησης του «μνημείου», μια βόλτα στην περιοχή θα αποκάλυπτε ένα σπάνιου φυσικού κάλλους και ιστορικής-θρησκευτικής αξίας θεματικό πάρκο, μοναδικό ίσως στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο, με…. πραγματικά μνημεία.

Τώρα ας δούμε>, όμως, μερικά ακόμη ενδεικτικά σημεία του περιβόητου αυτού σχεδίου νόμου που έχουμε στα χέρια μας:

∎ «Συστήνεται Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία “ΝΑΥΑΓΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ Α.Ε.” με διάρκεια 99 έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, με έδρα σε δήμο εντός της περιφέρειας Αττικής».

∎ «Σκοπός της εταιρείας είναι η διοίκηση, διαχείριση και εν γένει αξιοποίηση της οριοθετημένης ζώνης αιγιαλού,[…] μετά των επ’ αυτής κινητών και ακινήτων, […] ενώ για λόγους δημοσίου συμφέροντος δύναται η απαλλοτρίωση του κινητού (ναυαγίου) εντός της Υπό Αξιοποίηση Περιοχής υπέρ της Εταιρείας […]

Η Εταιρεία μπορεί να αποκτά εμπράγματα δικαιώματα σε άλλα ακίνητα, που βρίσκονται πλησίον της εκτάσεως της Υπό Αξιοποίηση Περιοχής […]» .

∎ «Το μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας ανέρχεται στο ποσό των διακοσίων πενήντα χιλιάδων (250.000) ευρώ» .

∎ «Το επταμελές Δ.Σ. της ανωνύμου εταιρείας, θα απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και τον Δ/ντα Σύμβουλο, οι οποίοι θα ορίζονται από τον Υπουργό Τουρισμού, έναν εκπρόσωπο του Επιμελητηρίου, έναν των Ξενοδόχων, έναν της Περιφέρειας καθώς και τους δύο εκάστοτε Πρόεδρους των Τοπικών Κοινοτήτων Βολιμών και Αναφωνητρίας»

Με άλλα λόγια, Κύριε Λογοθέτη, εμφανιζόμενος, εν μέσω μιας πολύκροτης δικαστικής διαμάχης, ως «λαθρεπιβάτης» (freerider το λένε οι οικονομολόγοι),

ο κ. υπουργός ανακοινώνει στους Ζακυνθινούς ότι συστήνει μια Α.Ε. «δημοσίου συμφέροντος», με έδρα εκτός Ζακύνθου, στο Δ.Σ. της οποίας το ελληνικό Δημόσιο… δεν θα έχει την πλειοψηφία! Παράλληλα, αυτή η Α.Ε. δεν περιορίζεται στην αιγιαλίτιδα ζώνη, όπως με δόλο αναφέρεται στο υπό διαβούλευσιν σχέδιο νόμου, αλλά μπορεί να απαλλοτριώσει και ό,τι υπάρχει γύρω… από την Εξωχώρα μέχρι τις Βολίμες.

Τέλος, το Δ.Σ. της εταιρείας δύναται να εκμισθώσει ή να παραχωρήσει όλη τη «δημόσια γη», στον κόλπο του Ναυαγίου και πάνω από αυτόν, σε όποιον –παλαιό ή νέο– πικραμένο το επιθυμεί….

ακόμη και σε…..    Όποιον είναι θυμωμένος από τις δικαστικές εξελίξεις!

Οι ξενοδόχοι, το Επιμελητήριο, ο Πρόεδρος ο άλλος Πρόεδρος, ένας περιφερειακός σύμβουλος (άραγε Ποιος;) …αλλά Πουθενά το

Τεχνικό Επιμελητήριο, ο Δήμος Ζακύνθου και ο ιδιοκτήτης ολόκληρης της περιοχής, δηλαδή το Μοναστήρι του Αι Γιώργη!

Τα σχόλια δικά Σας.

Ο δρόμος διαφυγής του Δασάρχη

Με το υπ’ αριθ. 15639/6139/1-3-2021 έγγραφό της, προς την Οικονομική Επιτροπή της ΠΙΝ, η κ. Περιφερειάρχης ΠΙΝ εισηγήθηκε την έγκριση Προγραμματικής Σύμβασης για την εκτέλεση δημοσίων δασοτεχνικών έργων δασικής οδοποιίας μεταξύ Περιφέρειας Ιονίων Νήσων (ΠΕ Ζακύνθου) και του ΥΠΑΠΕΝ και συγκεκριμένα για την διάνοιξη δασικής οδοποιίας δρόμου Α’ κατηγορίας στη θέση Ναυάγιο στη ΔΕ Ελατίων Δήμου Ζακύνθου ΠΕ Ζακύνθου, στα πλαίσια της Πολιτικής Προστασίας, συνολικού κόστους 870.652,37 euro.

Και προς τούτο, η Οικονομική Επιτροπή ενέκρινε την υπογραφή της εν λόγω Προγραμματικής

Συμβάσεως, με την υπ’ αριθ. 249-10/3-3-2021 Απόφασή της.

Ολόκληρη η έκταση, που φέρεται να διασχίζει ο νέος δρόμος, συνολικού μήκους 1500 μέτρων, ανήκει στην ιδιοκτησία της Ι.Μ. Αγίου Γεωργίου Γκρεμνών (βλ. το υπ’ αριθ. 1679/2020 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών).

Πέραν τούτων, ευρίσκεται δε και εντός της παρανόμως πωληθείσας εκτάσεως των 14.500 στρεμμάτων, έκταση για την οποία υπάρχουν εν ισχύ Ασφαλιστικά Μέτρα (βλ. 97/2015 Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου).

Η “Μελέτη” δε του νέου δρόμου, φέρεται να πληρώθηκε με χρήματα των Ξενοδόχων Ζακύνθου, και να εκπονήθηκε από τον Δασάρχη Ζακύνθου, ο οποίος είναι κατηγορούμενος, με βαρύτατα Κακουργήματα για το ΣΚΑΝΔΑΛΟ της Αγοραπωλησίας των 14.500 στρεμμάτων, ως συνεργάτης της αγοράστριας εταιρείας!

Ωστόσο, εξετάζοντας το ρεπορτάζ τα σχετικά, της ανωτέρω Αποφάσεως έγγραφα (και πολύ όπως ανατρέξετε στην σελίδα 8 της Προγραμματικής Συμβάσεως όπου εκεί θα δείτε με ποιον τρόπο επιχειρούν να εξαπατήσουν τον κ. Υφυπουργό, με σκοπό να υφαρπάξουν την υπογραφή του, οδηγώντας τον στα κακουργήματα της Ψευδούς Βεβαιώσεως και Απάτης εις βάρος ΝΠΔΔ), προκύπτει μια ατέλειωτη σειρά πολύ σοβαρών και κρίσιμων ζητημάτων, τα οποία χρίζουν σαφών απαντήσεων.

Και συγκεκριμένα:

1.Ποιος «αρμόδιος φορέας» επέλεξε την κατασκευή του συγκεκριμένου «δασικού δρόμου»;

Έχει ληφθεί υπόψιν η γνώμη του Δημάρχου ή ενδεχομένως του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ζακύνθου και των Προέδρων των τοπικών κοινοτήτων;

Ποια η επίσημη θέση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας (με βαρύνουσα γνώμη) και του τ. Διοικητή αυτής κ. Καλογέροπουλου και ενδεχομένως και της Αστυνομίας;

2.Με ποια ειδικότερα κριτήρια επελέγη ο συγκεκριμένος «δασικός δρόμος» σε εξ ολοκλήρου αναδασωτέα περιοχή;

Εξετάσθηκαν άλλες λύσεις πιθανόν αρτιότερες και καλύτερες από την επιλεγείσα, από πλευράς τεχνικής, ασφάλειας, κόστους, χρόνου αποπεράτωσης και κυρίως από πλευράς κόστους περιβαλλοντικής καταστροφής της εκείθε δασικής βλάστησης;

3.Έχει ερωτηθεί για το θέμα αυτό, η ιδιοκτήτρια ολόκληρης εκείνης της εκτάσεως τοπική εκκλησία και ειδικότερα η ιερά μονή Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών (ΝΠΔΔ),

Έχετε συνυπολογίσει κανείς το τεράστιο κόστος σε περίπτωση αντίδρασης της τοπικής εκκλησίας σε δικαστικό επίπεδο, πόσο μάλλον σε πιθανή ακύρωση των σχετικών διοικητικών πράξεων;

Όλοι γνωρίζουμε ότι το ελληνικό δημόσιο δεν έχει στην κυριότητά του την έκταση που θα διέλθει ο δρόμος αυτός, όπως δολίως, καταχρηστικά και αβάσιμα αναφέρεται στην σχετική προγραμματική σύμβαση (άρθρο 11) μεταξύ ΥΠΑΠΕΝ και ΠΙΝ και όπως πολύ καλά γνωρίζει και ο Δασάρχης Ζακύνθου.

Μήπως γνωρίζει άραγε κάποιος να μας πεί την τύχη και τους εξυπηρετούμενους στόχους του δρόμου, που Κάποιοι επιχείρησαν να ανοίξουν στην ίδια ακριβώς περιοχή, πριν λίγα χρόνια;

Μήπως γνωρίζει το ΑΤ Αλυκών; Μήπως γνωρίζει ο κ. Δασάρχης;

Ή μήπως να ανατρέξουμε για να μάθουμε στο υπ’ αριθ. 1679/2020 (11-6-2020) Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών;

Και τέλος το ρεπορτάζ ,

4.Επειδή οι καιροί είναι περίεργοι, και ήδη έχουν ακουστεί πολλά, θα θέλαμε να ρωτήσουμε:

Μήπως έχει καμία σχέση το συγκεκριμένο υποτιθέμενο έργο με την επιχειρούμενη από το Υπουργείο Τουρισμού σύσταση της εταιρείας «Ναυάγιο Ζακύνθου ΑΕ», που εμπεριέχεται σε σχέδιο νόμου που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας;

Εν κατακλείδι, Κύριε Λογοθέτη,

η Τοπική Εκκλησία, ως θεματοφύλακας μιας παράδοσης πέντε και πλέον αιώνων στην περιοχή, έχει εκδηλώσει από πολύ νωρίς την πρόθεσή της να αξιοποιήσει την ευρύτερη έκταση γύρωθεν του κόλπου του «Ναυαγίου», διατηρώντας ανέπαφο το φυσικό περιβάλλον και με άξονα τα εκκλησιαστικά και πολιτιστικά μνημεία στο μοναστηριακό δάσος του Αγίου Γεωργίου.

Η Εκκλησία μας, υπέβαλε εμπεριστατωμένη μελέτη αξιοποίησης της περιοχής του Πλατώματος στα Υπουργεία Τουρισμού και Ανάπτυξης το 2019 και ανέθεσε σε εξειδικευμένη εταιρεία τις σχετικές οικονομοτεχνικές και περιβαλλοντικές μελέτες για ολόκληρη την έκταση.

Άλλωστε, έχει πολλάκις δημοσιοποιηθεί στα τοπικά ΜΜΕ, η επιθυμία μας να συνεργαστούμε με όλους τους τοπικούς φορείς και την Ελληνική Πολιτεία.

Συνεπώς, η εμμονή του Υπουργού Τουρισμού και της Περιφέρειας να προχωρούν σε σχέδια τα οποία αγνοώ Ποιους εξυπηρετούν, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε ρήξη τις μεταξύ μας σχέσεις και θα αποστερήσει από ολόκληρη την τοπική κοινωνία ένα οικονομικό, ιστορικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό κεφάλαιο ανεκτίμητης αξίας.

Αυτό ρεπορτάζ λέει:τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη

Περιμένουμε απαντήσεις από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και από υπουργείο τουρισμού τον Χάρη Θεοχάρη

 

Στη Σπηλιά του Αγίου Γεράσιμου στην περιοχή «Ναυάγιο»

 

 

.